Niepopularny Pogl\u0105d nasun\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko na oczy czapk\u0119 z daszkiem i rozejrza\u0142 si\u0119 po kawiarni. By\u0142o pogodne, sobotnie popo\u0142udnie i t\u0142um rozgadanych pogl\u0105d\u00f3w siedzia\u0142 przy stolikach, popijaj\u0105c kaw\u0119 lub ch\u0142odne, na lodowo rozgrzechotane drinki. Ach, jak zazdro\u015bci\u0142 tym wszystkim pogl\u0105dom, beztroskim, nie\u015bwiadomym krucho\u015bci egzystencji. Mia\u0142y na twarzach wyraz czasem \u0142agodnego, a czasem bu\u0144czucznego zadowolenia z siebie i wydawa\u0142y si\u0119 w og\u00f3le nie przejmowa\u0107 si\u0119 tym, \u017ce s\u0105 na publicznym widoku. Chwilami wybucha\u0142y ironicznym \u015bmiechem, kiedy indziej marszczy\u0142y czo\u0142o z zatroskaniem, ale \u017caden z nich nie sprawia\u0142 wra\u017cenia zaszczutego i dr\u017c\u0105cego o ca\u0142o\u015b\u0107 swoich ko\u015bci. \u017baden nie rozgl\u0105da\u0142 si\u0119 niepewnie, a zarazem bacznie wok\u00f3\u0142 siebie, w oczekiwaniu ciosu, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 nadej\u015b\u0107 w ka\u017cdej chwili. Tylko on…
\nNie rozumia\u0142, dlaczego akurat jemu tak si\u0119 to wszystko u\u0142o\u017cy\u0142o. Do niedawna by\u0142 przecie\u017c taki jak inni, ba, nale\u017ca\u0142 wr\u0119cz do wybra\u0144c\u00f3w losu. Przyjmowano go w najlepszym towarzystwie, brylowa\u0142 w\u015br\u00f3d intelektualist\u00f3w, budzi\u0142 szacunek w\u015br\u00f3d zwyk\u0142ych ludzi, gdziekolwiek si\u0119 pokaza\u0142, obdarzany by\u0142 je\u015bli ju\u017c nie wzgl\u0119dami, to przynajmniej pe\u0142n\u0105 respektu uwag\u0105. Nawet prezydent nie wstydzi\u0142 si\u0119 zaprasza\u0107 go do Belwederu, a publicy\u015bci do program\u00f3w w porach najwi\u0119kszej ogl\u0105dalno\u015bci. Tak, do niedawna…
\nA potem nagle zacz\u0119li si\u0119 od niego odsuwa\u0107 dziennikarze i politycy, p\u00f3\u017aniej ludzie w tramwaju i supermarkecie, wreszcie nawet przyjaciele. Kiedy po raz pierwszy rzuci\u0142 si\u0119 na niego z bejsbolem inny pogl\u0105d, poczu\u0142 strach. Zaszy\u0142 si\u0119 w domu, rzadko wychodzi\u0142 na ulic\u0119, nie pokazywa\u0142 si\u0119 w mediach ani na zebraniach. Ale tak strasznie ci\u0105gn\u0119\u0142o go do kawiarni… Opiera\u0142 si\u0119 temu poci\u0105gowi do\u015b\u0107 d\u0142ugo, a\u017c wreszcie dzi\u015b postanowi\u0142 przem\u00f3c l\u0119k i pooddycha\u0107 chocia\u017c chwil\u0119 kawiarnian\u0105 atmosfer\u0105. Podj\u0105\u0142 oczywi\u015bcie pewne \u015brodki ostro\u017cno\u015bci, ubra\u0142 si\u0119 ca\u0142kiem inaczej ni\u017c zwykle, kupi\u0142 t\u0119 g\u0142upaw\u0105 czapk\u0119, ale – jak si\u0119 teraz okaza\u0142o – nawet w tym ulubionym, tak dobrze znanym miejscu wcale nie czu\u0142 si\u0119 swobodnie.
\n– Co to si\u0119 porobi\u0142o! – szepn\u0105\u0142 sam do siebie i odczu\u0142 przemo\u017cn\u0105 ch\u0119\u0107 podrapania si\u0119 po \u0142ysinie. Odruchowo, bezmy\u015blnie zdj\u0105\u0142 czapk\u0119 i dotkn\u0105\u0142 palcami czubka g\u0142owy.
\nPrzygl\u0105daj\u0105cy mu si\u0119 od kilku minut niepozorny pogl\u0105d przy s\u0105siednim stoliku szepn\u0105\u0142 co\u015b do swoich kumpli. Podnie\u015bli si\u0119 z miejsc zwarci, gotowi, pewni siebie, ufni w swoj\u0105 zbiorow\u0105 si\u0142\u0119.
\n– Panowie, tylko nie po oczach! – zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze krzykn\u0105\u0107 bez sensu, zanim ogarn\u0119\u0142a go ciemno\u015b\u0107. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Niepopularny Pogl\u0105d nasun\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko na oczy czapk\u0119 z daszkiem i rozejrza\u0142 si\u0119 po kawiarni. By\u0142o pogodne, sobotnie popo\u0142udnie i t\u0142um rozgadanych pogl\u0105d\u00f3w siedzia\u0142 przy stolikach, popijaj\u0105c kaw\u0119 lub ch\u0142odne, na lodowo rozgrzechotane drinki. Ach, jak zazdro\u015bci\u0142 tym wszystkim pogl\u0105dom, beztroskim, nie\u015bwiadomym krucho\u015bci egzystencji. Mia\u0142y na twarzach wyraz czasem \u0142agodnego, a czasem bu\u0144czucznego zadowolenia z siebie i wydawa\u0142y si\u0119 w og\u00f3le nie przejmowa\u0107 si\u0119 tym, \u017ce s\u0105 na publicznym widoku. Chwilami wybucha\u0142y ironicznym \u015bmiechem, kiedy indziej marszczy\u0142y czo\u0142o z zatroskaniem, ale \u017caden z nich nie sprawia\u0142 wra\u017cenia zaszczutego i dr\u017c\u0105cego o ca\u0142o\u015b\u0107 swoich ko\u015bci. \u017baden nie rozgl\u0105da\u0142 si\u0119 niepewnie, a zarazem […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-756","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/756","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=756"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/756\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":767,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/756\/revisions\/767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=756"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=756"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=756"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}