– Fajny serial widzia\u0142em – pochwali\u0142 si\u0119 Bobik, licz\u0105c w g\u0142\u0119bi ducha na zami\u0142owanie Labradorki do barwnych historii. – Nie brazylijski, ale te\u017c super.
\n– Opowiedz! – zapali\u0142a si\u0119 Labradorka. – Uwielbiam seriale. Ma\u0142o jest r\u00f3wnie \u017cyciowych kawa\u0142k\u00f3w.
\n– W porz\u0105dku – zgodzi\u0142 si\u0119 bez nadmiernego certolenia Bobik. – Ale to tak tylko po \u0142ebkach b\u0119dzie, bo ze szczeg\u00f3\u0142ami by\u0142oby za d\u0142ugo, a poza tym ja te\u017c nie wszystko widzia\u0142em. Znaczy, w zarysach to leci tak: g\u0142\u00f3wna bohaterka, Ojczyzna si\u0119 nazywa, jest pi\u0119kna, m\u0105dra i dobra, wi\u0119c wszyscy j\u0105 uwielbiaj\u0105 i w zasadzie powinna mie\u0107 rajskie \u017cycie. I tak w\u0142a\u015bciwie by by\u0142o, gdyby nie Z\u0142y S\u0105siad, kt\u00f3ry zagi\u0105\u0142 na biedn\u0105 Ojczyzn\u0119 parol…
\n– A dlaczego? – zainteresowa\u0142a si\u0119, zgodnie z przewidywaniem, Labradorka.
\n– Tak dok\u0142adnie to nie wiadomo. A mo\u017ce to by\u0142o wyja\u015bnione w kt\u00f3rym\u015b z poprzednich odcink\u00f3w i przegapi\u0142em? W ka\u017cdym razie ten Z\u0142y S\u0105siad tylko patrzy, jak by tu Ojczy\u017anie zaszkodzi\u0107 i ca\u0142y czas r\u00f3\u017cne \u015bwinie jej podk\u0142ada. Raz na przyk\u0142ad bogata ciotka chcia\u0142a Ojczy\u017anie spadek zostawi\u0107, to ten zaraz polecia\u0142 i nagada\u0142, \u017ce taka, \u017ce owaka, \u017ce podobno syna nie\u015blubnego ma, Naroda…
\n– Pewnie ten S\u0105siad pr\u00f3bowa\u0142 uwie\u015b\u0107 Ojczyzn\u0119, a ona go odrzuci\u0142a – wyrazi\u0142a przypuszczenie bieg\u0142a w serialach Labradorka.
\n– A wiesz, to mo\u017cliwe – zastanowi\u0142 si\u0119 Bobik. – On ca\u0142y czas tak na ni\u0105 patrzy, jakby j\u0105 chcia\u0142 rozebra\u0107. No, ale ona go nie chce, bo Nar\u00f3d wcale nie jest jej synem, tylko potajemnym narzeczonym. On j\u0105 tak kocha, \u017ce odda\u0142by za ni\u0105 \u017cycie, ale oficjalnie pobra\u0107 si\u0119 nie mog\u0105, bo s\u0105 zbyt bliskimi kuzynami i musieliby mie\u0107 dyspens\u0119 ko\u015bcieln\u0105. Nar\u00f3d zaczyna si\u0119 o t\u0119 dyspens\u0119 stara\u0107 i podlizuje si\u0119 ko\u015bcielnym jak mo\u017ce, a tymczasem dowiaduje si\u0119, \u017ce Ojczyzna w potrzebie. \u0141apie za szabl\u0119 i leci goni\u0107 tego wroga, co zagra\u017ca, ale przez to zostawia ukochan\u0105 sam\u0105, w poczekalni. Ona cierpi i pragnie z\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z Narodem, tylko \u017ce to nie jest proste, bo Z\u0142y S\u0105siad znowu knuje i jako\u015b tak to robi, \u017ce Ojczyzna ca\u0142kiem znika. No, ginie gdzie\u015b po prostu. Zostaj\u0105 tylko zadane jej rany. Nar\u00f3d nie do ko\u0144ca chce w to znikni\u0119cie uwierzy\u0107, wi\u0119c udaje si\u0119 na poszukiwania do Pary\u017ca, zabieraj\u0105c ze sob\u0105 klatk\u0119 z or\u0142em i hydraulika, pana Tadeusza, dla niepoznaki w paperbacku. W tym Pary\u017cu siedzi, t\u0119skni do ciemnego pieczywa i te\u017c cierpi. Okropnie smutne to wszystko. M\u00f3wi\u0119 ci, serce rozdziera.
\n– Ale chyba tak \u017ale si\u0119 to nie ko\u0144czy? – spyta\u0142a przytomnie Labradorka.
\n– No co ty! – oburzy\u0142 si\u0119 Bobik. – Przecie\u017c to serial. Nie brazylijski, ale zawsze. Na ko\u0144cu okazuje si\u0119, \u017ce Ojczyzna wcale nie zgin\u0119\u0142a i ta\u0144czy z Narodem mazurka, na balu u jednego senatora. Wprawdzie wszyscy wiedz\u0105, \u017ce tego senatora wkt\u00f3tce pozbawi\u0105 immunitetu i p\u00f3jdzie siedzie\u0107, ale na razie jest wzruszaj\u0105co. Go\u015bcie krzycz\u0105 na przemian „gorzko! gorzko!” albo „zgoda! zgoda!”, tarabany bij\u0105, Chopin si\u0119 leje, duma tryska i nie ma najmniejszych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce za chwil\u0119 nast\u0105pi og\u00f3lne mordobicie.
\n– Fasssscynuj\u0105ce – sapn\u0119\u0142a z przej\u0119ciem Labradorka. – Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 mog\u0142a doczeka\u0107, co b\u0119dzie dalej.
\nBobik zmiesza\u0142 si\u0119 nieco, niepewnie przest\u0105pi\u0142 z \u0142apy na \u0142ap\u0119 i przyzna\u0142:
\n– No, wiesz, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, z tym serialem to jest tak, \u017ce w ka\u017cdym odcinku leci to samo. Mo\u017cliwe zreszt\u0105, \u017ce gdyby zacz\u0119\u0142o lecie\u0107 co\u015b innego, nikt by si\u0119 nie po\u0142apa\u0142, o co w sumie biega. Ale – doda\u0142 z powesela\u0142\u0105 nagle min\u0105 – grunt, \u017ce wi\u0119kszo\u015bci widz\u00f3w jeszcze si\u0119 to nie znudzi\u0142o. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Fajny serial widzia\u0142em – pochwali\u0142 si\u0119 Bobik, licz\u0105c w g\u0142\u0119bi ducha na zami\u0142owanie Labradorki do barwnych historii. – Nie brazylijski, ale te\u017c super. – Opowiedz! – zapali\u0142a si\u0119 Labradorka. – Uwielbiam seriale. Ma\u0142o jest r\u00f3wnie \u017cyciowych kawa\u0142k\u00f3w. – W porz\u0105dku – zgodzi\u0142 si\u0119 bez nadmiernego certolenia Bobik. – Ale to tak tylko po \u0142ebkach b\u0119dzie, bo ze szczeg\u00f3\u0142ami by\u0142oby za d\u0142ugo, a poza tym ja te\u017c nie wszystko widzia\u0142em. Znaczy, w zarysach to leci tak: g\u0142\u00f3wna bohaterka, Ojczyzna si\u0119 nazywa, jest pi\u0119kna, m\u0105dra i dobra, wi\u0119c wszyscy j\u0105 uwielbiaj\u0105 i w zasadzie powinna mie\u0107 rajskie \u017cycie. I tak w\u0142a\u015bciwie […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-510","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/510","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=510"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/510\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":520,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/510\/revisions\/520"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=510"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=510"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=510"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}