W nie tak dawnych i nie tak dobrych czasach \u017cy\u0142 w Psolandii pewien jamnik ma\u0142ow\u0142osy. Postury by\u0142 ci on znikomej, zajad\u0142o\u015bci za to niebywa\u0142ej. Nie przeszed\u0142 cz\u0142owiek, nie przejecha\u0142 pojazd, nie przemkn\u0105\u0142 si\u0119 kot, \u017ceby nie wywo\u0142a\u0142o to natychmiastowego jamniczego jazgotu. A takiego, \u017ce cho\u0107by i kto chcia\u0142, uwagi nie m\u00f3g\u0142 nie zwr\u00f3ci\u0107; cho\u0107by i samym stoikiem staro\u017cytnym by\u0142, oboj\u0119tnie nie m\u00f3g\u0142 min\u0105\u0107. Nic tedy dziwnego, \u017ce Jazgotem by\u0142 \u00f3w jamnik nazywany.
\nBano si\u0119 wielce Jazgota, k\u0142aniano mu si\u0119 uni\u017cenie i o \u0142aski jego zabiegano, cho\u0107 podania przez niego \u0142apy starano si\u0119 unika\u0107, a jego organ g\u0142osowy omija\u0107 z daleka. Szeptano te\u017c po chatach, \u017ce czarownikiem wielkim jest ten jamnik, bo gdy tylko kichnie lub si\u0119 skrzywi, cho\u0107by jeszcze nawet ujada\u0107 nie zacz\u0105\u0142, ca\u0142a Psolandia si\u0119 trz\u0119sie.
\nPrzychodzi\u0142y pod obej\u015bcie Jazgota grupy rozliczne i delegacje zagraniczne, m\u0119\u017cowie w sile wieku i matki z dzie\u0107mi na r\u0119kach, b\u0142agaj\u0105c w pokorze: zmi\u0142uj si\u0119 wa\u0107pan, jazgocz ciszej nieco! Ale nieul\u0119k\u0142y jamnik m\u0119\u017cnie odpiera\u0142 te ataki na jego suwerenno\u015b\u0107 i robi\u0142 swoje.
\nJednego dnia listopadowego siedzia\u0142 Jazgot w krzakach, czekaj\u0105c na okazj\u0119 do u\u017cycia swego czarodziejskiego organu, a tu znienacka, ni z tego, ni z owego, stw\u00f3r dziwny si\u0119 przed nim pojawi\u0142. Z p\u00f3\u0142tora metra wysoko\u015bci mia\u0142, no, mo\u017ce ciutk\u0119 wi\u0119cej, na ciele skafander niewyja\u015bnion\u0105 substancj\u0105 powleczony, z jego oczu wydziela\u0142 si\u0119 nieziemski stupor, a z g\u0142owy wyrasta\u0142a antenka. Pachnia\u0142 przy tym zupe\u0142nie inaczej ni\u017c wszystkie znane jamnikowi stworzenia.
\nJazgot w ciem\u0119 bity nie by\u0142 i domy\u015bli\u0142 si\u0119 migiem, \u017ce pewnikiem z Kosmit\u0105 ma do czynienia. Zaraz te\u017c w g\u0142owie b\u0142ysn\u0119\u0142a mu my\u015bl, \u017ce gdyby z takim si\u0119 rozprawi\u0142, takiego jazgotem swoim do upadku doprowadzi\u0142, ju\u017c by ci go ca\u0142a Psolandia z punktu pokocha\u0142a, na r\u0119kach zacz\u0119\u0142a nosi\u0107 i befsztyki krwiste pod nos mu podsuwa\u0107. Ruszy\u0142 wi\u0119c do ataku, naszczekuj\u0105c to grubo, to cienko, to w majorze, to w minorze, to z przodu, to z ty\u0142u, to z boku. Kosmita zachwia\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 wyra\u017anie, ale poza tym wcale nie sprawia\u0142 wra\u017cenia przej\u0119tego. Naje\u017cy\u0142 si\u0119 Jazgot, z\u0119by wyszczerzy\u0142 i wyda\u0142 z siebie warkot przeci\u0105g\u0142y, g\u0142\u0119boki, umarlaka mog\u0105cy przerazi\u0107. Ale nie Kosmit\u0119. Ten sta\u0142 ko\u0142ysz\u0105c si\u0119 r\u00f3wnomiernie i dalej stupor z oczu miota\u0142, a\u017c ciarki po ogonie chodzi\u0142y. Obieg\u0142 Jazgot Kosmit\u0119 kilka razy w k\u00f3\u0142ko, zastanawiaj\u0105c si\u0119, co to za si\u0142y za nim stoj\u0105, \u017ce nie ucieka z krzykiem, jak zrobi\u0142by to niemal ka\u017cdy Psolandczyk, a potem zaczerpn\u0105\u0142 tchu i pocz\u0105\u0142 ujada\u0107 od nowa, bo ch\u0119\u0107 zostania uwielbianym przez wszystkich bohaterem nadal go nie opu\u015bci\u0142a.
\nNagle w jazgot Jazgota wdar\u0142 si\u0119 inny jazgot, dobiegaj\u0105cy od drogi. Obejrza\u0142 si\u0119 jamnik i zoczy\u0142 biegn\u0105c\u0105 drog\u0105 Bab\u0119, odzian\u0105 niedbale, w zapasce i klapkach japonkach. Baba bieg\u0142a i jazgota\u0142a na najwy\u017cszych mo\u017cliwych obrotach:
\n– Skaranie boskie z tym ch\u0142opem niechby z piek\u0142a nie wyszed\u0142! Uchla\u0142 si\u0119, uciora\u0142 si\u0119, j\u0119zyka w g\u0119bie zapomnia\u0142, do cha\u0142upy w\u0142asnej trafi\u0107 nie umie! A \u017ceby go ziemia \u015bwi\u0119ta nosi\u0107 d\u0142u\u017cej nie chcia\u0142a! Gdzie ci\u0119 diabli ponie\u015bli, ziajoku zatracony?!
\nDobieg\u0142a do Kosmity, z\u0142apa\u0142a go za ubabrany nieznan\u0105 substancj\u0105 skafander, szarpn\u0119\u0142a, \u017ce a\u017c antenka oderwa\u0142a si\u0119 z g\u0142owy i razem z beretopodobnym nadajnikiem sfrun\u0119\u0142a na traw\u0119, po czym, nie zwracaj\u0105c najmniejszej uwagi na Jazgota, razem z Kosmit\u0105 znik\u0142a za najbli\u017cszym rogiem.
\nAni Baby, ani Kosmity ju\u017c nigdy w tej okolicy nie widziano. A Jazgot, kt\u00f3rego jazgot po raz pierwszy w \u017cyciu trafi\u0142 w pr\u00f3\u017cni\u0119, porzuci\u0142 obowi\u0105zki, a nawet swoj\u0105 bud\u0119, zamieszka\u0142 w dziurze wygryzionej wewn\u0105trz wyrzuconego na \u015bmietnik historii materaca i zacz\u0105\u0142 unika\u0107 zar\u00f3wno ps\u00f3w, jak i ludzi. Podobno pije, ale ze wzgl\u0119du na jego samotniczy tryb \u017cycia nikomu nie uda\u0142o si\u0119 stwierdzi\u0107 tego naocznie. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W nie tak dawnych i nie tak dobrych czasach \u017cy\u0142 w Psolandii pewien jamnik ma\u0142ow\u0142osy. Postury by\u0142 ci on znikomej, zajad\u0142o\u015bci za to niebywa\u0142ej. Nie przeszed\u0142 cz\u0142owiek, nie przejecha\u0142 pojazd, nie przemkn\u0105\u0142 si\u0119 kot, \u017ceby nie wywo\u0142a\u0142o to natychmiastowego jamniczego jazgotu. A takiego, \u017ce cho\u0107by i kto chcia\u0142, uwagi nie m\u00f3g\u0142 nie zwr\u00f3ci\u0107; cho\u0107by i samym stoikiem staro\u017cytnym by\u0142, oboj\u0119tnie nie m\u00f3g\u0142 min\u0105\u0107. Nic tedy dziwnego, \u017ce Jazgotem by\u0142 \u00f3w jamnik nazywany. Bano si\u0119 wielce Jazgota, k\u0142aniano mu si\u0119 uni\u017cenie i o \u0142aski jego zabiegano, cho\u0107 podania przez niego \u0142apy starano si\u0119 unika\u0107, a jego organ g\u0142osowy omija\u0107 z daleka. […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-338","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/338","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=338"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/338\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=338"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=338"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=338"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}