{"id":337,"date":"2010-11-02T13:23:43","date_gmt":"2010-11-02T12:23:43","guid":{"rendered":"http:\/\/blog-bobika.eu\/?p=337"},"modified":"2010-11-02T13:23:43","modified_gmt":"2010-11-02T12:23:43","slug":"numer-z-koscia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog-bobika.eu\/?p=337","title":{"rendered":"Numer z ko\u015bci\u0105"},"content":{"rendered":"

Dawno niewidziany Dobry Kumpel otworzy\u0142 Bobikowi drzwi i od razu zala\u0142 go potokiem pretensji.
\n– Ju\u017c od godziny na ciebie czekam! Wszystko mam przygotowane, prze\u0107wiczone, dopracowane i przez ciebie nie mog\u0142em zacz\u0105\u0107. Wchod\u017a szybko, siadaj – o, tu, w tym miejscu – i nie odzywaj si\u0119, p\u00f3ki nie sko\u0144cz\u0119.
\nBobik zwiesi\u0142 uszy, podkuli\u0142 ogon, wyra\u017caj\u0105c w ten spos\u00f3b skruch\u0119 i pos\u0142usznie zasiad\u0142 przed niewysokim podium, na kt\u00f3rym le\u017ca\u0142a olbrzymia, ociekaj\u0105ca t\u0142uszczem ko\u015b\u0107. T\u0142o stanowi\u0142o co\u015b w rodzaju kurtyny, a wysoko ponad ko\u015bci\u0105 umieszczonych by\u0142o kilka r\u00f3\u017cnego rozmiaru reflektor\u00f3w. Dobry Kumpel pobieg\u0142 za kurtyn\u0119, w\u0142\u0105czy\u0142 weso\u0142\u0105 muzyczk\u0119 i szczekn\u0105\u0142: zaczynamy!
\nKo\u015b\u0107 o\u017cy\u0142a i zacz\u0119\u0142a skaka\u0107 po scenie, robi\u0105c zdumiewaj\u0105ce wygibasy. B\u0142yska\u0142a przy tym to na zielono, to na niebiesko, to na czarno w c\u0119tki a chwilami nawet mieni\u0142a si\u0119 wszystkimi barwami r\u00f3wnocze\u015bnie. Dobry Kumpel zmieni\u0142 muzyk\u0119 na liryczn\u0105 i ko\u015b\u0107 w mgnieniu oka zacz\u0119\u0142a obrasta\u0107 mi\u0119sem. Bobikowi wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce rozpoznaje znajom\u0105, krwist\u0105 r\u00f3\u017cowo\u015b\u0107 rostbefu i zacz\u0105\u0142 entuzjastycznie klaska\u0107, kiedy nagle muzyka zn\u00f3w si\u0119 zmieni\u0142a, tym razem na dramatyczn\u0105, \u015bwiat\u0142a przygas\u0142y i zamiast ko\u015bci na podium pojawi\u0142a si\u0119 sm\u0119tna, przywi\u0119d\u0142a g\u0142\u00f3wka kapusty. Szczeniak zawy\u0142 z oburzeniem, a wtedy kapusta powoli, z oci\u0105ganiem pocz\u0119\u0142a si\u0119 zmniejsza\u0107, a\u017c do male\u0144kiego, ledwo widocznego punkciku. \u015awiat\u0142a zgas\u0142y ca\u0142kiem, \u017ceby za chwil\u0119 rozb\u0142ysn\u0105\u0107 z ca\u0142\u0105 moc\u0105 i o\u015bwietli\u0107 wielki portret Dobrego Kumpla. Pod portretem widnia\u0142 dobrze czytelny napis: tylko ja wiem, gdzie jest ta ko\u015b\u0107!<\/em>
\nPrzedstawienie najwyra\u017aniej sko\u0144czy\u0142o si\u0119, przynajmniej na razie, ale Bobik nie \u015bmia\u0142 si\u0119 ruszy\u0107, p\u00f3ki Dobry Kumpel nie wyszed\u0142 zza kurtyny.
\n– No i co? Dobry by\u0142em? – zapyta\u0142, wypinaj\u0105c dumnie klatk\u0119 piersiow\u0105.
\n– Nooo… – zaj\u0105kn\u0105\u0142 si\u0119 Bobik i prawdom\u00f3wnie przyzna\u0142 – mnie si\u0119 w\u0142a\u015bciwie ko\u015b\u0107 najbardziej podoba\u0142a.
\n– G\u0142upi jeste\u015b jak mops w jarzyniaku! – zez\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119 Dobry Kumpel. – A kto poci\u0105ga\u0142 za sznurki? Beze mnie cz\u0142owiek z kulaw\u0105 nog\u0105 by nie wiedzia\u0142, \u017ce ta sama ko\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 za ka\u017cdym razem inna, zale\u017cnie od potrzeb i okoliczno\u015bci. Nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o tym, \u017ce tylko ja wiem, gdzie jej szuka\u0107.
\nBobikowi za\u015bwieci\u0142y si\u0119 oczy. Spektakl by\u0142o na tyle sugestywny, \u017ce szczeniaczy \u017co\u0142\u0105dek zacz\u0105\u0142 si\u0119 cicho, ale stanowczo domaga\u0107 kontaktu z jego wykonawczyni\u0105.
\n– Jak wiesz, gdzie ta ko\u015b\u0107, to da\u0142by\u015b chocia\u017c poliza\u0107 – zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 przymilnie do Dobrego Kumpla.
\nKumpel roze\u015bmia\u0142 si\u0119 z perwersyjn\u0105 uciech\u0105.
\n– Da\u0142e\u015b si\u0119 nabra\u0107. Ka\u017cdy m\u00f3g\u0142by bez trudu t\u0119 ko\u015b\u0107 znale\u017a\u0107, ale po co mia\u0142by to robi\u0107, kiedy ona jest gumowa? Ja j\u0105 tylko tak o\u015bwietlam, \u017ceby robi\u0142a wra\u017cenie jadalnej.
\n– Naprawd\u0119? – j\u0119kn\u0105\u0142 zawiedziony Bobik. – A nie m\u00f3g\u0142by\u015b robi\u0107 przedstawie\u0144 z prawdziw\u0105 ko\u015bci\u0105? Przy twoim stanowisku, twoich mo\u017cliwo\u015bciach na pewno uda\u0142oby ci si\u0119 tak\u0105 skombinowa\u0107.
\n– Nie ma mowy. Prawdziw\u0105 trudniej jest manipulowa\u0107 – powiedzia\u0142 ze znawstwem Dobry Kumpel. A widz\u0105c nieszcz\u0119\u015bliw\u0105 min\u0119 Bobika dorzuci\u0142 – Nie przejmuj si\u0119. M\u0105drzejsi od ciebie te\u017c si\u0119 daj\u0105 nabiera\u0107. I na ko\u015b\u0107, i na to, \u017ce tylko ja wiem, gdzie ona jest. A jak kto\u015b lubi si\u0119 dawa\u0107 nabiera\u0107, to czemu ja nie mia\u0142bym z tego skorzysta\u0107? <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dawno niewidziany Dobry Kumpel otworzy\u0142 Bobikowi drzwi i od razu zala\u0142 go potokiem pretensji. – Ju\u017c od godziny na ciebie czekam! Wszystko mam przygotowane, prze\u0107wiczone, dopracowane i przez ciebie nie mog\u0142em zacz\u0105\u0107. Wchod\u017a szybko, siadaj – o, tu, w tym miejscu – i nie odzywaj si\u0119, p\u00f3ki nie sko\u0144cz\u0119. Bobik zwiesi\u0142 uszy, podkuli\u0142 ogon, wyra\u017caj\u0105c w ten spos\u00f3b skruch\u0119 i pos\u0142usznie zasiad\u0142 przed niewysokim podium, na kt\u00f3rym le\u017ca\u0142a olbrzymia, ociekaj\u0105ca t\u0142uszczem ko\u015b\u0107. T\u0142o stanowi\u0142o co\u015b w rodzaju kurtyny, a wysoko ponad ko\u015bci\u0105 umieszczonych by\u0142o kilka r\u00f3\u017cnego rozmiaru reflektor\u00f3w. Dobry Kumpel pobieg\u0142 za kurtyn\u0119, w\u0142\u0105czy\u0142 weso\u0142\u0105 muzyczk\u0119 i szczekn\u0105\u0142: zaczynamy! Ko\u015b\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-337","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/337","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=337"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}