– Ju\u017c wiem, kim chc\u0119 by\u0107, jak dorosn\u0119 – zawiadomi\u0142 otoczenie Bobik, niby nie kieruj\u0105c swoich s\u0142\u00f3w pod \u017cadnym konkretnym adresem, ale jednak nie spuszczaj\u0105c oka z trawi\u0105cej leniwie obiad s\u0105siadki.
\nLabradorka zastrzyg\u0142a uchem, daj\u0105c znak, \u017ce us\u0142ysza\u0142a, ziewn\u0119\u0142a przeci\u0105gle i zada\u0142a pytanie, na kt\u00f3re Bobik oczekiwa\u0142 z do\u015b\u0107 wyra\u017an\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105.
\n– No, to kim chcesz by\u0107 jak doro\u015bniesz?
\n– Wyk\u0142adem dla m\u0142odzie\u017cy! – wypali\u0142 Bobik i k\u0105tem oka sprawdzi\u0142, czy wywar\u0142 odpowiednie wra\u017cenie.
\n– Mia\u0142e\u015b na my\u015bli: przyk\u0142adem dla m\u0142odzie\u017cy? – upewni\u0142a si\u0119 Labradorka.
\n– Nie poprawiaj mnie ci\u0105gle! – zez\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119 Bobik. – Nie mia\u0142em na my\u015bli przyk\u0142adu, bo doro\u015bli do nawi\u0105zania dobrych stosunk\u00f3w z m\u0142odzie\u017c\u0105 wcale si\u0119 nie przyk\u0142adaj\u0105. Oni tylko wyk\u0142adaj\u0105 i wyk\u0142adaj\u0105. W domu, w szkole, na ulicy, w telewizji… Gdzie si\u0119 obr\u00f3c\u0119, tam s\u0142ysz\u0119 jaki\u015b wyk\u0142ad. No to sobie tak pomy\u015bla\u0142em, \u017ce prawdziwy doros\u0142y powinien wyk\u0142ada\u0107. I podj\u0105\u0142em mocn\u0105 decyzj\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 w pocie czo\u0142a zdobywa\u0142 wiedz\u0119, przygotowywa\u0142 si\u0119 do bycia wyk\u0142adem, a potem jak dorw\u0119 t\u0119 m\u0142odzie\u017c…
\nLabradorka z pow\u0105tpiewaniem pokr\u0119ci\u0142a \u0142bem.
\n– Ty, Bobik, chyba my\u015blisz zbyt jednostronnie – powiedzia\u0142a. – Szczeniakocentrycznie. Zauwa\u017c, \u017ce doro\u015bli wyk\u0142adaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c innym doros\u0142ym. Wcale nie pr\u00f3buj\u0105 z nimi rozmawia\u0107 czy tam dowiedzie\u0107 si\u0119, co oni my\u015bl\u0105, tylko wyg\u0142aszaj\u0105 swoje, po czym odwracaj\u0105 si\u0119 i id\u0105 wyg\u0142osi\u0107 w innym miejscu, i w jeszcze jednym… Problem jest tylko w tym, \u017ce to wyg\u0142oszone prawie nikogo nie obchodzi. Ani starszych, ani m\u0142odszych. Bo niemal wszyscy, bez wzgl\u0119du na wiek, woleliby rozmow\u0119 od wyk\u0142adu. I nawet, podobno, zdarzali si\u0119 tacy, co pr\u00f3bowali rozmawia\u0107, ale to si\u0119, niestety, nie przyj\u0119\u0142o.
\n– Wi\u0119c my\u015blisz, \u017ce nie ma sensu \u015bwieci\u0107 wyk\u0142adem? – zmartwi\u0142 si\u0119 Bobik. – To co ja teraz zrobi\u0119 z moim pomys\u0142em na \u017cycie?
\nLabradorka roz\u0142o\u017cy\u0142a bezradnie \u0142apy i westchn\u0119\u0142a z rezygnacj\u0105. Ale nagle w jej oczach pojawi\u0142 si\u0119 intensywny, wskazuj\u0105cy na moment ol\u015bnienia b\u0142ysk.
\n– Ju\u017c wiem, co sensownego m\u00f3g\u0142by\u015b robi\u0107, jak doro\u015bniesz, nie odchodz\u0105c zbyt daleko od twojego pomys\u0142u. – szczekn\u0119\u0142a rado\u015bnie. – Wyk\u0142ada\u0107 towary na p\u00f3\u0142kach. Zar\u0119czam ci, \u017ce i m\u0142odzie\u017c mia\u0142aby z tego jaki\u015b po\u017cytek. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Ju\u017c wiem, kim chc\u0119 by\u0107, jak dorosn\u0119 – zawiadomi\u0142 otoczenie Bobik, niby nie kieruj\u0105c swoich s\u0142\u00f3w pod \u017cadnym konkretnym adresem, ale jednak nie spuszczaj\u0105c oka z trawi\u0105cej leniwie obiad s\u0105siadki. Labradorka zastrzyg\u0142a uchem, daj\u0105c znak, \u017ce us\u0142ysza\u0142a, ziewn\u0119\u0142a przeci\u0105gle i zada\u0142a pytanie, na kt\u00f3re Bobik oczekiwa\u0142 z do\u015b\u0107 wyra\u017an\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105. – No, to kim chcesz by\u0107 jak doro\u015bniesz? – Wyk\u0142adem dla m\u0142odzie\u017cy! – wypali\u0142 Bobik i k\u0105tem oka sprawdzi\u0142, czy wywar\u0142 odpowiednie wra\u017cenie. – Mia\u0142e\u015b na my\u015bli: przyk\u0142adem dla m\u0142odzie\u017cy? – upewni\u0142a si\u0119 Labradorka. – Nie poprawiaj mnie ci\u0105gle! – zez\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119 Bobik. – Nie mia\u0142em na my\u015bli przyk\u0142adu, […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-311","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/311","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=311"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/311\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=311"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=311"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=311"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}