– Postanowi\u0142em zosta\u0107 Krytykiem – obwie\u015bci\u0142 Bobik i zerkn\u0105\u0142, czy zrobi\u0142o to na Labradorce odpowiednie wra\u017cenie. A poniewa\u017c nie zauwa\u017cy\u0142 \u017cadnego podekscytowanego ruchu w okolicach jej ogona, ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej.
\n– Krytyk to ma dobrze. Bierze po prostu ca\u0142e, szuka w nim dziury i tyle jego roboty. A p\u0142aci\u0107 mu p\u0142ac\u0105. No i Krytyk to brzmi dumnie. Szanuj\u0105 go. A jak nie szanuj\u0105, to przynajmniej si\u0119 boj\u0105. To nie to co zwyk\u0142y, bezkrytyczny Pies.
\nLabradorka bez szczeg\u00f3lnego zainteresowania spojrza\u0142a na oddalaj\u0105cego si\u0119 szybkim truchtem paj\u0105ka i przewr\u00f3ci\u0142a si\u0119 na drugi bok.
\nBobikowi nie pozosta\u0142o nic innego, ni\u017c kontynuacja w\u0105tku.
\n– Najlepiej ze wszystkich ma Krytyk Gastronomiczny, bo naje si\u0119 za friko i jeszcze powybrzydza\u0107 mo\u017ce. Ta w\u0105tr\u00f3bka zbyt wysma\u017cona, ten pasztet za surowy, ci\u0119\u017csz\u0105 podajcie mi kur\u0119… Z\u0142oto, nie zaj\u0119cie. Tylko trudno si\u0119 wkr\u0119ci\u0107, bo du\u017ca konkurencja. A ju\u017c taki Krytyk Literacki troch\u0119 si\u0119 musi nabiega\u0107, \u017ceby znale\u017a\u0107 jaki\u015b smaczny k\u0105sek. Najgorzej ma chyba Krytyk Muzyczny, bo d\u017awi\u0119ki strasznie szybko uciekaj\u0105 i trudno je z\u0142apa\u0107. To tylko niekt\u00f3re rasy ps\u00f3w potrafi\u0105, jakie\u015b charty czy go\u0144cze. Ale ja bym si\u0119 na to nie pisa\u0142. Za kr\u00f3tkie nogi.
\nPrzelotne i zako\u0144czone szybk\u0105 rejterad\u0105 wzroku zerkni\u0119cie Labradorki na jego ko\u0144czyny upewni\u0142o Bobika, \u017ce nie pomyli\u0142 si\u0119 zbytnio w ocenie swoich mo\u017cliwo\u015bci. Nie chcia\u0142 zako\u0144czy\u0107 wywodu w tak niesprzyjaj\u0105cym dla siebie momencie, wi\u0119c postanowi\u0142 zaszar\u017cowa\u0107.
\n– Ja si\u0119 nie b\u0119d\u0119 bawi\u0142 w detal, tylko p\u00f3jd\u0119 na ca\u0142o\u015b\u0107. Zostan\u0119 Krytykiem Wszystkiego. Wezm\u0119 si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105 za bary i wynajd\u0119 w niej tyle dziur, \u017ce nie b\u0119dzie mia\u0142a innego wyj\u015bcia, jak tylko przyzna\u0107, \u017ce jest marnym dzie\u0142em, nadaj\u0105cym si\u0119 co najwy\u017cej do przer\u00f3bki, je\u015bli nie do ca\u0142kowitego recyklingu. A jak wygram z sam\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, to b\u0119d\u0119 najlepszy. B\u0119d\u0119 Superdogiem…
\nLabradorka przerwa\u0142a coraz bardziej podniecone szczekanie Bobika podniesieniem \u0142ba i niezbyt pochlebnym warkni\u0119ciem.
\n– Bzdury pleciesz. To nie Krytyk Wszystkiego jest Superdogiem, tylko Krytyk Krytyk\u00f3w.
\n– O tym nie pomy\u015bla\u0142em! – j\u0119kn\u0105\u0142 \u017ca\u0142o\u015bnie Bobik, poczuwszy si\u0119 nagle tak, jak po ostrzy\u017ceniu do go\u0142ej sk\u00f3ry.
\n– To prawda, my\u015blenie chyba nie jest twoj\u0105 specjalno\u015bci\u0105 – przyzna\u0142a ironicznie Labradorka. – Gdyby\u015b by\u0142 w tej dyscyplinie wytrenowany, zaraz by\u015b zauwa\u017cy\u0142, czym mo\u017cesz mnie zagi\u0105\u0107. Przecie\u017c od Krytyka Krytyk\u00f3w jeszcze lepszy jest Krytyk Krytyka Krytyk\u00f3w.
\n– To znaczy… zaj\u0105kn\u0105\u0142 si\u0119 Bobik, pora\u017cony nagle otwart\u0105 przez s\u0105siadk\u0119 perspektyw\u0105.
\n– Tak, to w\u0142a\u015bnie to znaczy – zgodzi\u0142a si\u0119 \u0142askawie Labradorka. – Jak si\u0119 raz z tym zacznie, to nigdy nie mo\u017cna sko\u0144czy\u0107. Dlatego ju\u017c lepiej by\u0107 bezkrytycznym.
\nZe szpary w pod\u0142odze wybieg\u0142a zaaferowana mr\u00f3wka, przemierzy\u0142a straszliw\u0105 przestrze\u0144 od krzes\u0142a do drzwi i znikn\u0119\u0142a w czelu\u015bciach pobliskiego buta. Labradorka po\u0142o\u017cy\u0142a g\u0142ow\u0119 na \u0142apach i zasn\u0119\u0142a. Nikt nie zamierza\u0142 pom\u00f3c Bobikowi w jego zmaganiach z niesko\u0144czono\u015bci\u0105 i to akurat w momencie, kiedy wszystkie jego plany na przysz\u0142o\u015b\u0107 leg\u0142y w gruzach.
\nNagle koniuszek bobikowego ogona drgn\u0105\u0142 i zacz\u0105\u0142 si\u0119 rytmicznie porusza\u0107. Nie by\u0142o wyj\u015bcia, Bobik musia\u0142, po prostu musia\u0142 si\u0119gn\u0105\u0107 z\u0119bami po ten rozedrgany k\u0142\u0119bek. A potem, kiedy k\u0142\u0119bek pr\u00f3bowa\u0142 ucieka\u0107, nie da\u0142o si\u0119 za nim nie pogoni\u0107, w k\u00f3\u0142ko, i jeszcze, i jeszcze raz w k\u00f3\u0142ko… To te\u017c by\u0142 rodzaj niesko\u0144czono\u015bci, tyle \u017ce wiele \u0142atwiejszy do ogarni\u0119cia.
\n– A jednak si\u0119 kr\u0119ci! – szczekn\u0105\u0142 Bobik z ulg\u0105 i postanowi\u0142 goni\u0107 ogon p\u00f3ki mu starczy ch\u0119ci do zabawy, nie przejmuj\u0105c si\u0119 w og\u00f3le tym, \u017ce Labradorka mo\u017ce si\u0119 od tego obudzi\u0107 i zacz\u0105\u0107 krytykowa\u0107. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
– Postanowi\u0142em zosta\u0107 Krytykiem – obwie\u015bci\u0142 Bobik i zerkn\u0105\u0142, czy zrobi\u0142o to na Labradorce odpowiednie wra\u017cenie. A poniewa\u017c nie zauwa\u017cy\u0142 \u017cadnego podekscytowanego ruchu w okolicach jej ogona, ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej. – Krytyk to ma dobrze. Bierze po prostu ca\u0142e, szuka w nim dziury i tyle jego roboty. A p\u0142aci\u0107 mu p\u0142ac\u0105. No i Krytyk to brzmi dumnie. Szanuj\u0105 go. A jak nie szanuj\u0105, to przynajmniej si\u0119 boj\u0105. To nie to co zwyk\u0142y, bezkrytyczny Pies. Labradorka bez szczeg\u00f3lnego zainteresowania spojrza\u0142a na oddalaj\u0105cego si\u0119 szybkim truchtem paj\u0105ka i przewr\u00f3ci\u0142a si\u0119 na drugi bok. Bobikowi nie pozosta\u0142o nic innego, ni\u017c kontynuacja w\u0105tku. – Najlepiej […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-228","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=228"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=228"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=228"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=228"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}