Tego roku, jak ka\u017cdego innego, Bobik stanowczo odrzuci\u0142 my\u015bl o jakichkolwiek \u015bwi\u0105tecznych przygotowaniach. Uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za psa ma\u0142o konserwatywnego, cho\u0107 korzystania z konserw mi\u0119snych nie pot\u0119pia\u0142 w czambu\u0142, jego stosunki z tradycj\u0105 by\u0142y na og\u00f3\u0142 czysto dyplomatyczne, wi\u0119c nie widzia\u0142 powod\u00f3w, \u017ceby urobi\u0107 sobie \u0142apy po \u0142okcie wy\u0142\u0105cznie dlatego, \u017ce inni tak robi\u0105. U\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 wygodnie na kanapie, przysun\u0105\u0142 sobie laptopa i postanowi\u0142 nadrobi\u0107 zaleg\u0142o\u015bci korespondencyjne.
\nPierwsza zjawi\u0142a si\u0119 Choinka. Zapuka\u0142a i kiedy tylko Bobik uchyli\u0142 drzwi, natychmiast bezczelnie wepchn\u0119\u0142a w nie ga\u0142\u0105zk\u0119, po czym j\u0119kn\u0119\u0142a, niby to bezradnie, ale przy tym jako\u015b znacz\u0105co i oskar\u017cycielsko wymierzaj\u0105c w psa szpilki:
\n– Zimno mi! Kto\u015b powinien mnie przygarn\u0105\u0107 i ubra\u0107! Jak to wygl\u0105da, \u017ceby ubogie drzewko tu\u0142a\u0142o si\u0119 na mrozie, kiedy po domach le\u017cy tyle zesz\u0142orocznych stroj\u00f3w? Chocia\u017c \u0142a\u0144cuchem w charakterze szalika m\u00f3g\u0142by mnie kto owin\u0105\u0107!
\nNa nieszcz\u0119\u015bcie dla siebie Bobik w og\u00f3le nie posiada\u0142 w repertuarze por\u0119cznego pytania „ale dlaczego akurat ja?”. Nie potrafi\u0142 nawet wyg\u0142osi\u0107 trze\u017awej uwagi, \u017ce zima jak dot\u0105d wcale nie by\u0142a taka mro\u017ana. Wprowadzi\u0142 Choink\u0119 do pokoju, wskaza\u0142 jej wygodne miejsce i poszed\u0142 szuka\u0107 odpowiednich dla niej ciuch\u00f3w. Ale zanim zd\u0105\u017cy\u0142 zdj\u0105\u0107 pud\u0142a z pawlacza, przez uchylone okno w\u015blizn\u0105\u0142 si\u0119 wyperfumowany grzybami i li\u015bciem bobkowym Barszcz.
\n– Nie widzia\u0142em ci\u0119 ju\u017c od miesi\u0105ca – zaszemra\u0142 uwodzicielsko. – Albo i d\u0142u\u017cej. Wiem, wolisz, kiedy pachn\u0119 rur\u0105 wo\u0142ow\u0105, ale skropi\u0142em si\u0119 tym, com ta mia\u0142, \u017ceby by\u0142o szybciej. Nie mog\u0142em si\u0119 doczeka\u0107 spotkania z tob\u0105, twego rozkosznego mlaskania, s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re b\u0119dziesz mi szepta\u0142 do uszek… O, widz\u0119, \u017ce przygotowa\u0142e\u015b waz\u0119. To znaczy, \u017ce te\u017c za mn\u0105 t\u0119skni\u0142e\u015b.
\nSzczeniak nie mia\u0142 serca zepsu\u0107 lirycznego nastroju brutalnym wyja\u015bnieniem, \u017ce waz\u0119 wyj\u0105\u0142 tylko po to, \u017ceby dosta\u0107 si\u0119 do ukrytych za ni\u0105 kawa\u0142k\u00f3w suszonego \u017cwacza. Z nieznacznym westchnieniem zdj\u0105\u0142 wieko i patrzy\u0142, jak Barszcz, rado\u015bnie bulgocz\u0105c, wlewa si\u0119 do naczynia. To jednak nie by\u0142 koniec. Na fali Barszczu, chwiej\u0105c si\u0119 i chichocz\u0105c, wp\u0142yn\u0119li do kuchni Karp ze \u015aledziem.
\n– Przyytuul ryyy…bk\u0119 – za\u015bpiewali na bardzo nieokre\u015blon\u0105 melodi\u0119. – Daaj si\u0119 ryybce napi\u0107 piwa, wiesz, \u017ce ryybka lubi p\u0142yyywa\u0107!
\n– Ale\u015bcie si\u0119 ululali! – warkn\u0105\u0142 z przygan\u0105 Bobik. – Marsz na p\u00f3\u0142misek! Przedrzemcie si\u0119, a jak wytrze\u017awiejecie, to si\u0119 wami zajm\u0119.
\nWr\u00f3ci\u0142 do poszukiwa\u0144 jakiego\u015b ciep\u0142ego swetra dla choinki, ale nie zd\u0105\u017cy\u0142 nawet doj\u015b\u0107 do po\u0142owy schod\u00f3w, kiedy znowu us\u0142ysza\u0142 pukanie, tym razem bardzo natarczywe. Pobieg\u0142 do drzwi, licz\u0105c w skryto\u015bci ducha, \u017ce to mo\u017ce Miko\u0142aj z prezentami, otworzy\u0142 i ujrza\u0142 w progu zgraj\u0119 popychaj\u0105cych si\u0119 i przekrzykuj\u0105cych W\u0119dlin, na kt\u00f3re z ty\u0142u niecierpliwie napiera\u0142y Mi\u0119siwa.
\n– Wpu\u015b\u0107 nas, wpu\u015b\u0107! – wrzeszcza\u0142y grube i cienkie g\u0142osy. – Brakuje nam \u015brodowiska naturalnego! Potrzebujemy niszy ekologicznej z nienaruszonym sosem tatarskim! \u017b\u0105damy czerwonej kapusty dla zagro\u017conej wymarciem G\u0119siny! Nie ma Dziczyzny bez bor\u00f3wek!
\n– Ale mnie si\u0119 nie chce robi\u0107 \u017cadnych sos\u00f3w! – spr\u00f3bowa\u0142 odeprze\u0107 atak Bobik. – A nawet wr\u0119cz obieca\u0142em sobie, \u017ce ich robi\u0142 nie b\u0119d\u0119. Chcecie, \u017cebym wyszed\u0142 na takiego, co nie dotrzymuje obietnic?
\nKrzyk przed drzwiami jeszcze si\u0119 wzm\u00f3g\u0142. Pasztet a\u017c zatrz\u0105s\u0142 auszpikiem z oburzenia, a Schab wysun\u0105\u0142 si\u0119 na sam prz\u00f3d grupy i zimno, przez z\u0119by wycedzi\u0142:
\n– Bobik, nie b\u0105d\u017a \u015bwinia!
\nSzczeniak poczu\u0142, \u017ce dalsza obrona nie ma sensu. Si\u0142y przeciwnika by\u0142y przewa\u017caj\u0105ce. Z rezygnacj\u0105 rozwar\u0142 drzwi domu na o\u015bcie\u017c, wpuszczaj\u0105c do \u015brodka ca\u0142\u0105 rozwrzeszczan\u0105 ha\u0142astr\u0119 i nawet si\u0119 szczeg\u00f3lnie nie zdenerwowa\u0142, kiedy – jak ka\u017cdego roku – na ko\u0144cu ulicy dojrza\u0142 zmierzaj\u0105cych w jego stron\u0119 ze \u015bwi\u0105tecznymi transparentami Sernika, Piernika i Makowca. Pomacha\u0142 im tylko ogonem i szczekn\u0105\u0142 – Weso\u0142ych \u015awi\u0105t!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tego roku, jak ka\u017cdego innego, Bobik stanowczo odrzuci\u0142 my\u015bl o jakichkolwiek \u015bwi\u0105tecznych przygotowaniach. Uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za psa ma\u0142o konserwatywnego, cho\u0107 korzystania z konserw mi\u0119snych nie pot\u0119pia\u0142 w czambu\u0142, jego stosunki z tradycj\u0105 by\u0142y na og\u00f3\u0142 czysto dyplomatyczne, wi\u0119c nie widzia\u0142 powod\u00f3w, \u017ceby urobi\u0107 sobie \u0142apy po \u0142okcie wy\u0142\u0105cznie dlatego, \u017ce inni tak robi\u0105. U\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 wygodnie na kanapie, przysun\u0105\u0142 sobie laptopa i postanowi\u0142 nadrobi\u0107 zaleg\u0142o\u015bci korespondencyjne. Pierwsza zjawi\u0142a si\u0119 Choinka. Zapuka\u0142a i kiedy tylko Bobik uchyli\u0142 drzwi, natychmiast bezczelnie wepchn\u0119\u0142a w nie ga\u0142\u0105zk\u0119, po czym j\u0119kn\u0119\u0142a, niby to bezradnie, ale przy tym jako\u015b znacz\u0105co i oskar\u017cycielsko wymierzaj\u0105c w psa szpilki: […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1725","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1725","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1725"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1725\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1727,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1725\/revisions\/1727"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1725"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1725"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1725"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}