To nie by\u0142o przyjemne przebudzenie. \u0141apami da\u0142o si\u0119 porusza\u0107 co najwy\u017cej w zasi\u0119gu dziesi\u0119ciu centymetr\u00f3w, ogon, podkulony pod brzuch, w \u017caden spos\u00f3b nie da\u0142 si\u0119 wyprostowa\u0107, a i \u0142eb, chc\u0105c si\u0119 obr\u00f3ci\u0107, napotyka\u0142 na jak\u0105\u015b przeszkod\u0119.
\nPies szarpn\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze par\u0119 razy i znieruchomia\u0142. Le\u017ca\u0142 na w\u0142asnej, dobrze znanej kanapie, od koniuszka ogona a\u017c po czubki k\u0142apciatych uszu opl\u0105tany sieci\u0105. Nie by\u0142o co marzy\u0107 o pogoniach za kr\u00f3likami, p\u0142oszeniu wron, a nawet o przek\u0105szeniu czego\u015b z niezbyt odleg\u0142ej miski. Sie\u0107 by\u0142a cienka, ale mocna i z ka\u017cdym gwa\u0142townym ruchem zamotywa\u0142a si\u0119 coraz bardziej.
\nPsu uda\u0142o si\u0119 przekr\u0119ci\u0107 \u0142eb nieco na bok i ujrza\u0142, \u017ce ko\u0144ce sieci wychodz\u0105 ze stoj\u0105cego na stoliku obok kanapy komputera. By\u0142o w tym co\u015b niezrozumia\u0142ego. Przecie\u017c pozostawali z komputerem w jak najlepszych stosunkach, sp\u0119dzali razem du\u017co czasu i nigdy jeszcze z jego strony nie dozna\u0142 \u017cadnej zamierzonej przykro\u015bci. Owszem, zdarza\u0142y si\u0119 jakie\u015b nieporozumienia z Wordem czy Windowsami, ale komputer jako taki nie mia\u0142 z tym nic wsp\u00f3lnego. Tak, to musia\u0142o by\u0107 po prostu jakie\u015b idiotyczne nieporozumienie.
\n– Ty, s\u0142uchaj – poprosi\u0142 Pies. – Nie m\u00f3g\u0142by\u015b tego \u015bwi\u0144stwa odrobin\u0119 rozlu\u017ani\u0107? Wrzyna mi si\u0119 w r\u00f3\u017cne wra\u017cliwe miejsca. A w og\u00f3le, co si\u0119 wyg\u0142upiasz? Przecie\u017c jeszcze do wczoraj byli\u015bmy najlepszymi kumplami!
\nKomputer zarechota\u0142 i z\u0142o\u015bliwie \u0142ypn\u0105\u0142 ekranem.
\n– Co by\u0142o a nie jest, nie pisze si\u0119 w rejestr! – wybucza\u0142 do\u015b\u0107 pod\u0142ej jako\u015bci g\u0142o\u015bnikiem. – I nie pr\u00f3buj mnie bra\u0107 na kumpelstwo. Nie wiesz, \u017ce jestem maszyn\u0105 i nie mam \u017cadnych emocji?
\n– Mnie te\u017c do nie tak dawna uwa\u017cano za maszyn\u0119 i m\u00f3wiono, \u017ce nie mam uczu\u0107 – zauwa\u017cy\u0142 Pies. – A teraz si\u0119 z tego wycofuj\u0105. Mo\u017ce i na tw\u00f3j temat zmieni\u0105 zdanie?
\n– Co b\u0119dzie, a nie jest, te\u017c si\u0119 nie pisze – autorytatywnie o\u015bwiadczy\u0142 komputer. – A poza tym, pomy\u015bl logicznie. Chyba nie po to ci\u0119 opl\u0105tywa\u0142em, \u017ceby teraz nagle odpl\u0105tywa\u0107. Nie jestem cz\u0142owiekiem, \u017ceby robi\u0107 rzeczy kompletnie pozbawione sensu ot, tak, dla jakich\u015b zachcianek, czy pod wp\u0142ywem nag\u0142ych odpa\u0142\u00f3w. Ja mam cel i zmierzam do niego najkr\u00f3tsz\u0105, zerojedynkow\u0105 drog\u0105. Mia\u0142em ci\u0119 opl\u0105ta\u0107 sieci\u0105, to ci\u0119 opl\u0105ta\u0142em i wszelk\u0105 dalsz\u0105 dyskusj\u0119 na ten temat uwa\u017cam za strat\u0119 czasu.
\nPies zaczyna\u0142 czu\u0107 si\u0119 coraz bardziej nieswojo. Komputer sprawia\u0142 wra\u017cenie zdeterminowanego i niesk\u0142onnego do ulegania pro\u015bbom. Trzeba by\u0142o spr\u00f3bowa\u0107 z innej strony.
\n– Wiesz co, jak cierpliwie, centymetr po centymetrze, b\u0119d\u0119 si\u0119 przesuwa\u0142 w twoim kierunku, to w ko\u0144cu dotr\u0119 na tyle blisko, \u017ceby ci\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0107. W ko\u0144cu pazur przez t\u0119 sie\u0107 mog\u0119 wystawi\u0107 – spr\u00f3bowa\u0142 delikatnego szanta\u017cu.
\n– A wy\u0142\u0105cz, wy\u0142\u0105cz – \u0142askawie zgodzi\u0142 si\u0119 komputer. – Jak chcesz si\u0119 osobi\u015bcie przekona\u0107, \u017ce to nic nie da, to nie widz\u0119 przeszk\u00f3d. Eksperyment jest bardzo dobr\u0105 form\u0105 sprawdzenia hipotezy.
\n– Przecie\u017c ta sie\u0107 jest wirtualna! – oburzy\u0142 si\u0119 Pies. – Chyba nie chcesz mi wm\u00f3wi\u0107, \u017ce jeste\u015b j\u0105 w stanie przenie\u015b\u0107 do realu? Nawet nie musz\u0119 ci\u0119 wy\u0142\u0105cza\u0107, \u017ceby si\u0119 jej pozby\u0107. Wystarczy, \u017ce na przyk\u0142ad zasn\u0119. Albo \u017ce po prostu zamkn\u0119 oczy i przestan\u0119 o tobie my\u015ble\u0107.
\n– Pr\u00f3buj, pr\u00f3buj – zachichota\u0142 komputer i patrz\u0105c na jego rozweselony ekran Pies zrozumia\u0142, \u017ce jest uwik\u0142any znacznie bardziej, ni\u017c mog\u0142oby wynika\u0107 z jakichkolwiek prostych, zgodnych z dotychczasowymi przekonaniami interpretacji rzeczywisto\u015bci. A najgorsza ze wszystkiego by\u0142a \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nawet wycie do ksi\u0119\u017cyca w \u017caden spos\u00f3b nie gwarantowa\u0142o wyj\u015bcia z sytuacji. Zreszt\u0105, sk\u0105d wzi\u0105\u0107 ksi\u0119\u017cyc tu\u017c po przebudzeniu?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
To nie by\u0142o przyjemne przebudzenie. \u0141apami da\u0142o si\u0119 porusza\u0107 co najwy\u017cej w zasi\u0119gu dziesi\u0119ciu centymetr\u00f3w, ogon, podkulony pod brzuch, w \u017caden spos\u00f3b nie da\u0142 si\u0119 wyprostowa\u0107, a i \u0142eb, chc\u0105c si\u0119 obr\u00f3ci\u0107, napotyka\u0142 na jak\u0105\u015b przeszkod\u0119. Pies szarpn\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze par\u0119 razy i znieruchomia\u0142. Le\u017ca\u0142 na w\u0142asnej, dobrze znanej kanapie, od koniuszka ogona a\u017c po czubki k\u0142apciatych uszu opl\u0105tany sieci\u0105. Nie by\u0142o co marzy\u0107 o pogoniach za kr\u00f3likami, p\u0142oszeniu wron, a nawet o przek\u0105szeniu czego\u015b z niezbyt odleg\u0142ej miski. Sie\u0107 by\u0142a cienka, ale mocna i z ka\u017cdym gwa\u0142townym ruchem zamotywa\u0142a si\u0119 coraz bardziej. Psu uda\u0142o si\u0119 przekr\u0119ci\u0107 \u0142eb nieco na […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-136","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/136","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=136"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/136\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=136"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=136"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=136"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}