{"id":1551,"date":"2013-05-17T22:12:51","date_gmt":"2013-05-17T20:12:51","guid":{"rendered":"http:\/\/blog-bobika.eu\/?page_id=1551"},"modified":"2013-05-18T00:59:31","modified_gmt":"2013-05-17T22:59:31","slug":"musical-pekla-helena","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/blog-bobika.eu\/?page_id=1551","title":{"rendered":"Musical P\u0119k\u0142a Helena"},"content":{"rendered":"

P\u0118K\u0141A HELENA<\/strong><\/p>\n

<\/strong>czyli<\/p>\n

Wiatraki jej wspomnie\u0144<\/strong><\/p>\n

Uwaga techniczna: tw\u00f3rczy wk\u0142ad P.T. Blogownictwa w dzie\u0142o zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony kolorem niebieskim<\/span>.<\/p>\n

Akt I
\nScena 1
\nSyberia
\n (scenografia prosta – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 \u015bniegi, a na ich tle pojedyncze bia\u0142e nied\u017awiedzie. Na scen\u0119 wchodzi zaspany Czukcza, przeciera oczy i \u015bpiewa \u0142amanym rosyjskim)<\/em>
\nCzukcza:
\nNie ujez\u017caj ty go\u0142ubczica,
\nbez ciebie skuczno b\u0119dzie tu,
\nju\u017c si\u0119 nie b\u0119dzie kim zachwyca\u0107,
\nani przynosi\u0107 komu bzu.<\/p>\n

Ska\u017ci ty mnie,
\nska\u017ci ty mnie,
\nczto liubisz mienia,
\nczto liuuuu….<\/p>\n

Helena:
\n (z okrucie\u0144stwem kilkulatki przerywaj\u0105c pie\u015b\u0144)<\/em>
\nCo si\u0119 u\u017cera\u0107 mam z tym dziadem,
\nw\u0142a\u015bnie \u017ce wezm\u0119 i odjad\u0119,
\nju\u017cem od ziemi tej odros\u0142a,
\nrw\u0119 si\u0119 do steru i do wios\u0142a,
\n\u015bwiat chc\u0119 odmienia\u0107, m\u0105ci\u0107 w kadzi,
\nz Brodskim si\u0119 k\u0142\u00f3ci\u0107, z Bogiem wadzi\u0107,
\ndo Marksa i Spencera biega\u0107,
\na jak to zrobi\u0107 tu, w tych \u015bniegach?<\/p>\n

(Oddala si\u0119 dostojnie w walonkach od Manola, powiewaj\u0105c chusteczk\u0105. Bia\u0142e nied\u017awiedzie przerywaj\u0105 sen, chwytaj\u0105 za harmoszki i ludowo ta\u0144cz\u0105 na po\u017cegnanie, graj\u0105c i \u015bpiewaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie z duszieszczipatielnym sm\u0119tkiem)<\/em><\/p>\n

Grupa Nied\u017awiedzi:
\nHelenka, Helenka, Helenka maja.
\nSerce p\u0119ka, gdy Helenka na zach\u00f3d gdzie\u015b gna,
\n\u015bpiewka cienka, dr\u017c\u0105ca r\u0119ka i w duszy co\u015b \u0142ka,
\nej, Helenka, Helenka, Helenka maja…
\n (Pie\u015b\u0144 niknie w \u015bniegach, Helena uchodzi ca\u0142o)<\/em><\/p>\n

C<\/span>h\u00f3r Blogowy:<\/span>
\n W stepie szerokim, jak si\u0119gn\u0105\u0107 okiem
\nzaiste, wielki area\u0142
\nnijak go zmierzy\u0107, trudno uwierzy\u0107
\njaka to wielka cholera<\/span><\/p>\n

Jad\u0105 Kozacy, w\u015br\u00f3d nich Polacy
\nz dalekiej jad\u0105 Syberii
\nprzez traw ocean a w nim Helena
\nw wytwornej mknie galanterii<\/span><\/p>\n

Szans dzi\u0119cielina \u017cadnych tu ni ma
\nniech nie pr\u00f3buje zapa\u0142a\u0107
\nHelena w por\u0119 skropi\u0142a Diorem
\nka\u017cd\u0105 pachn\u0105c\u0105 zaka\u0142\u0119<\/span><\/p>\n

Odnalezieni, wielce znu\u017ceni
\nwkraczaj\u0105 w bramy Lublina
\nfanfary graj\u0105, wszystkich witaj\u0105
\nlecz tam Heleny ju\u017c ni ma\u2026.<\/span><\/p>\n

Scena 2
\nUkraina
\n (Scenografia prosta – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 step, a na jego tle pojedyncze sio\u0142a. Na scen\u0119 wchodzi Kozak Ed\u017aka z teorbanem)<\/em><\/p>\n

Kozak Ed\u017aka:
\nHej, nakradli my koni z Polk\u0105-krasawic\u0105,
\nto\u015bmy si\u0119 razem \u015bmiali, to najedli strachu,
\nby tu ze mn\u0105 zosta\u0142a odda\u0142bym b\u00f3gwico,
\nale j\u0105 ci\u0105gle nosi, znowu chce na zach\u00f3d.
\nDo tych Rzym\u00f3w, nie Krym\u00f3w, a\u017c si\u0119 ca\u0142a pali,
\ntakiej to nie zatrzyma i batiuszka Stalin.<\/p>\n

Helena:
\nBo we mnie jest p\u0119d,
\nco p\u0119dzi i niesie,
\ngdzie\u015b w Polsce ja sprz\u0119t
\nchc\u0119 kupi\u0107 w GS-ie,
\nna lubelskim si\u0119 \u0142o\u017cu po\u0142o\u017cy\u0107 i spa\u0107,
\nwarszawsk\u0105 rwa\u0107 na\u0107.<\/p>\n

Bo we mnie jest p\u0119d
\nw odleg\u0142e rejony,
\nnie starczy mi skr\u0119t
\nz machorki zrobiony,
\nmusz\u0119 \u015bmielej, camele chc\u0119 wk\u0142ada\u0107 do ust,
\nju\u017c taki mam gust!<\/p>\n

Sekretarz Rajkomu:
\n (pr\u00f3buj\u0105c nieudolnie zastosowa\u0107 szanta\u017c oralny)<\/em>
\nPanienka si\u0119 wybiera do Wis\u0142y, do Gda\u0144ska?
\nA kto chcia\u0142 by\u0107 jak Zoja… ta… Kosmodemia\u0144ska,
\nco wobec komunizmu pe\u0142na jest zapa\u0142u
\ni nigdy nie porzuca swojego oddzia\u0142u?<\/p>\n

Helena:
\n (pa\u0142aj\u0105c \u015bwi\u0119tym oburzeniem)<\/em>
\nJesus Christ Superstar!
\nTen b\u0119dzie tu na mnie mord\u0119 dar\u0142!<\/p>\n

Ch\u00f3r Kozak\u00f3w:
\n (pojednawczo)<\/em>
\nSpokojnie, towarzysze, temperujcie s\u0142owa,
\npo co zaraz z z\u0119bami, jak ten pies Paw\u0142owa,
\nlepiej torcik Paw\u0142owej… prosz\u0119, pyszna beza,
\nnikt tu nie ma zamiaru \u017cadnych Lachiw rezat’.<\/p>\n

(Helena, jeszcze w\u015bciek\u0142a, odwraca si\u0119, zamienia walonki na trumniaki i bez s\u0142owa maszeruje w stron\u0119 poci\u0105gu do Lublina)<\/em><\/p>\n

Kozak Ed\u017aka
\n (jeszcze sm\u0119tniej ni\u017c nied\u017awiedzie)<\/em>
\n\u017bal, \u017cal za Helen\u0105,
\n\u0142zy dzi\u015b roni nawet jenot,
\n\u017cal, \u017ce cudna ta dziewczyna
\nodjecha\u0142a do Lublina.<\/p>\n

Hej, hej, hej kozacy,
\nlos jest wredny, \u017cycie nie jest cacy.
\nC\u00f3\u017c, gorza\u0142a nam zosta\u0142a,
\nwi\u0119c j\u0105 lejmy w gard\u0142a to\u0144.<\/p>\n

Poci\u0105g do Lublina:
\nUuuuuu-uuuuuu
\n (odje\u017cd\u017ca)<\/em><\/p>\n

Akt II
\nScena 1
\nLublin
\n (Scenografia prosta – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 gimnazjum Si\u00f3str Kanoniczek)<\/em><\/p>\n

Nauczycielka gimnazjalna:
\n (za\u0142amuj\u0105c r\u0119ce i rw\u0105c pierwszy siwy w\u0142os z g\u0142owy)<\/em>
\nCo to za zi\u00f3\u0142ko wicher z Ukrainy nawia\u0142!
\nTylko co przyjecha\u0142a i zaraz si\u0119 stawia,
\nzamiast spija\u0107 z belferskich ust m\u0105dro\u015bci miody,
\nsama ustala, gdzie si\u0119 zaczynaj\u0105 schody,
\njak trzeba, jak nie trzeba, co napisa\u0142 Puszkin,
\nech, by takiej do\u0142o\u017cy\u0107 a\u017c sw\u0119dz\u0105 paluszki…<\/p>\n

Spostrzeg\u0142am dzisiaj pierwszy siwy w\u0142os na swojej skroni
\ni czuj\u0119 ulg\u0119 gdy na przerw\u0119 dzwonek wreszcie dzwoni.
\nNie daje nic, \u017ce m\u00f3wi\u0119 do niej z min\u0105 ch\u0142odn\u0105,
\nno, z tak\u0105 uczennic\u0105 to si\u0119 nie chce \u017cy\u0107.<\/p>\n

(zmienia melodi\u0119 i zwraca si\u0119 do Heleny)<\/em>
\nAch \u015bpij, ma rada,
\nbo jak \u015bpisz, to chocia\u017c nic nie gadasz.
\nNie wypada belfr\u00f3w cznia\u0107,
\nju\u017c pod nosem sycz\u0105 „\u017cma\u0107!”,
\nwi\u0119c dlaczego nie chcesz spa\u0107?<\/p>\n

Helena:
\n (bynajmniej nie skruszona)<\/em>
\nJak mnie ma co\u015b zachwyca\u0107, je\u015bli nie zachwyca?
\nA ponadto zrozumie\u0107 trzeba me zmieszanie –
\ntu Mickiewicz, tu Tora, tutaj cyrylica,
\nw magazynie za du\u017co naraz mam na stanie,
\nc\u00f3\u017c dziwnego, \u017ce wobec tego wra\u017ce\u0144 t\u0142umu,
\ncho\u0107 czasem chc\u0119 skorzysta\u0107 z w\u0142asnego rozumu?<\/p>\n

Ch\u00f3r Si\u00f3str Kanoniczek:
\n (z melizmatyczn\u0105 rozpacz\u0105)<\/em>
\nDiabe\u0142 siedzi w tej pannie. Ach, wyp\u0119dzi\u0107 czym go?
\nApage! – jak mawia\u0142a Hildegarda z Bingo.<\/p>\n

Helena:
\n (ura\u017cona)<\/em>
\nApage to apage, prosz\u0119, nie ma sprawy.
\nZbieram co trzeba w troki, spadam do Warszawy,
\nbo mi w\u0142a\u015bnie do g\u0142owy przysz\u0142a sk\u0105d\u015b idea,
\n\u017ce pilnie potrzebuje mnie \u017bydowski Teatr.
\n (ostentacyjnie kupuje buty na czterocentymetrowym obcasie i na oczach wstrz\u0105\u015bni\u0119tych Si\u00f3str Kanoniczek odchodzi do Warszawy)<\/em><\/p>\n

Ch\u00f3r Blogowy:<\/span>
\n Przyby\u0142a do Lublina
\nHelena cud dziewczyna
\nw zachwycie Lublin ca\u0142y cmoka\u0142: cmok, cmok, cmok
\na ona tylko Irka
\nzechcia\u0142a na chwil kilka
\ni potem si\u0119 leczy\u0142a przez ca\u0142y rok!<\/span><\/p>\n

By nie marnowa\u0107 czasu
\nby\u0142a na to zbyt \u0142asa
\nchodzi\u0142a za tym Irkiem ca\u0142y rok, rok, rok
\na potem go rzuci\u0142a
\ngdy ju\u017c si\u0119 wyleczy\u0142a
\nby do Warszawy szybko skierowa\u0107 krok<\/span><\/p>\n

Warszawa to stolica
\nszeroka tam ulica
\nlecz ledwo mie\u015bci boskie cia\u0142o jej, jej, jej
\na ty absztyfikancie
\nw eleganckim Trabancie
\njak tylko j\u0105 zobaczysz, to w nogi wiej!<\/span><\/p>\n

Dygresja Suki:<\/span>
\n (A Irek, jak to Irek,
\nzabawi\u0142 z ni\u0105 przez chwil\u0119,
\na potem szybko susa da\u0142 gdzie\u015b w bok, w bok, bok.
\nBez nikakiej prinuki
\nprzywi\u0105za\u0142 si\u0119 do Suki
\ni od tej chwili chodzi z ni\u0105 krok w krok, w krok.)<\/span><\/p>\n

Scena 2
\nWarszawa
\n (Scenografia z\u0142o\u017cona, bo odbudowa jeszcze nie wszystkie zak\u0105tki obj\u0119\u0142a)<\/em><\/p>\n

Helena:
\n (w\u0142\u0105czaj\u0105c si\u0119 aktywnie w odbudow\u0119 jeszcze nieodbudowanego)<\/em>
\nNa lewo ch\u0142op, na prawo ch\u0142op,
\nach, tylu ich w tym t\u0142umie.
\nTo dla mych \u017c\u0105dz wspania\u0142y kop,
\nstolyca – to rozumiem!<\/p>\n

Przed mym okiem te ch\u0142opy migaj\u0105,
\nmniejsza ju\u017c, \u017ce co drugi to bajok.
\nw serduszku maj, a w g\u0142\u00f3wce \u0107ma,
\nbo w\u0142a\u015bnie mi ch\u0142opa trza.
\n (wskakuje do tramaju i – rozejrzawszy si\u0119 po sytuacji politycznej – pod\u0105\u017ca na prawy brzeg)<\/em><\/p>\n

Ch\u00f3r Warszawiak\u00f3w :
\nJak rozpusta to
\ntylko w Warszawie, w Warszawie,
\njak Warszawa to
\nprawobrze\u017cna, ole!
\nBo tam mo\u017cna si\u0119
\nodda\u0107 zabawie, zabawie,
\na jak odda\u0107 si\u0119,
\nto Helena ju\u017c wie!<\/p>\n

(Helena wysiada z tramwaju na Pradze i wchodzi do pierwszej z brzegu meliny, gdzie sw\u00f3j \u017cywot op\u0142akuje w subtelnych rymach Menel z Laosu)<\/em><\/p>\n

Menel z Laosu
\n (czkliwie)<\/em>
\nBez jedze.. enia i bez spa..ania,
\nbyle by co by…y\u0142o pi\u0107,
\nco mi tam pini\u0105dze, co mi tam ubrania,
\nnie ma…asz \u0142acha, du.. up\u0105 \u015bwi\u0107.<\/p>\n

Harmonia z cicha r\u017cnie na ca\u0142y g\u0142os,
\nFerajna \u017c\u0142opie, m\u00f3wi\u0105c: ch\u0142opie!
\nCo tam kariera, co tam pe\u0142ny trzos,
\nniech kobit\u0119 ci nada los.
\n (zauwa\u017ca Helen\u0119 i z wra\u017cenia szcz\u0119ka mu opada, co dalszy \u015bpiew czyni niemo\u017cliwym, a w ka\u017cdym razie bardzo utrudnionym)<\/em><\/p>\n

Ch\u00f3r Blogowy:<\/span>
\n Warszawa da si\u0119 lubi\u0107
\nbo tam s\u0105 wszyscy grubi
\nwypasieni, pe\u0142no leni
\nno i rozum mo\u017cna zgubi\u0107<\/span><\/p>\n

Wiadoma rzecz, stolica
\ni ka\u017cde s\u0142owo zb\u0119dne
\nlecz Heleny tam ju\u017c nie ma
\nchyba, \u017ce jest. Jak? Psim sw\u0119dem\u2026<\/span><\/p>\n

Scena 3
\n (Scenografia najprostsza z mo\u017cliwych – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 teatr. Na scenie Helena i Menel z Laosu w pe\u0142ni r\u0119koczyn\u00f3w na tle rekwizyt\u00f3w)<\/em><\/p>\n

Menel z Laosu:
\nPod\u0142a!
\nPatrzcie, gdzie mnie przywiod\u0142a!
\nTu jaka\u015b sztuczna jod\u0142a,
\ntam r\u00f3wnie sztuczna mg\u0142a.<\/p>\n

Ooo, kurek!
\nwrobi\u0142a mnie w kultur\u0119!
\nI w teatraln\u0105 sk\u00f3r\u0119
\nwci\u0105\u017c mnie podst\u0119pnie pcha.<\/p>\n

Helena:
\nNie dokazuj, g\u0142upku, nie dokazuj,
\nteraz wysz\u0142o, jaka z ciebie durna wesz,
\nwczoraj\u015b jeszcze gada\u0142 do obrazu,
\na dzi\u015b ze mn\u0105 si\u0119 na s\u0142owa mierzy\u0107 chcesz.<\/p>\n

Nie podskakuj lepiej, nie podskakuj,
\nbo ci brykn\u0119 z kim, kto umie ceni\u0107 mnie,
\nswoje d\u0105sy powie\u015b gdzie\u015b na haku
\ni nie \u015bpiewaj, bo to brzmi jak zgrzyt po szkle.<\/p>\n

(Z lewej strony sceny pojawia si\u0119 Pary\u017c, pachn\u0105cy jak stoisko kosmetyczne w Pewexie i \u015bpiewa z uczuciem)<\/em><\/p>\n

Pary\u017c:
\nW lasku Idy trzy boginie
\nkud\u0142y sobie dar\u0142y z \u0142b\u00f3w,
\nale na mnie to nie wp\u0142ynie,
\nka\u017cdej powiem „m\u00f3w se, m\u00f3w”.<\/p>\n

Nie chc\u0119 Wenus ni Ateny,
\nnie rajcuje \u017cadna mnie,
\nbo mam s\u0142abo\u015b\u0107 do Heleny,
\njej jedynej tylko chc\u0119.<\/p>\n

Menel z Laosu:
\nA to swo\u0142ocz, to cholera!
\nWlaz\u0142, by bab\u0119 mi zabiera\u0107!
\n (Rzuca si\u0119 na Pary\u017ca i zaczyna go t\u0142uc. Korzystaj\u0105c z b\u00f3jki z prawej strony wsuwa si\u0119 Nowy Jork i ci\u0105gnie Helen\u0119 do siebie)<\/em><\/p>\n

Nowy Jork:
\n (do Heleny)<\/em>
\nPorzu\u0107 n\u0119dzne te amory,
\nrzu\u0107 si\u0119 ze mn\u0105 w West Side Story,
\ndostarcz\u0119 ci Cole Portera
\ni nie b\u0119d\u0119 poniewiera\u0142,
\nbo \u015bwiatowiec we mnie tkwi,
\nco nie bije s\u0142abej p\u0142ci.<\/p>\n

Helena:
\n (rado\u015bnie wymachuj\u0105c w\u0142oszczyzn\u0105)<\/em>
\nO, mio caro, mio bambino,
\nwidz\u0119, \u017ce ty\u015b mi w\u0142a\u015bnie pisany,
\ndo twych skylin\u00f3w pragn\u0119 dop\u0142yn\u0105\u0107,
\na tu niech t\u0142uk\u0105 si\u0119 te barany.
\n (kupuje u Kili\u0144skiego buty na sze\u015bciocentymetrowym obcasie, rzuca si\u0119 Nowemu Jorkowi w obj\u0119cia i w podskokach wybiega z nim za kulisy. \u015awiat\u0142a gasn\u0105, s\u0142ycha\u0107 tylko odg\u0142osy cios\u00f3w wymierzanych Pary\u017cowi przez Menela z Laosu lub na odwr\u00f3t.)<\/em><\/p>\n

Ch\u00f3r Blogowy:<\/span>
\n W wyniku przyg\u00f3d wielu
\nwyby\u0142a z Peerelu
\nku Ameryce sw\u00f3j kieruj\u0105c krok, krok, krok
\ni smutek j\u0105 ogarn\u0105\u0142
\nza sw\u0105 kondycj\u0119 marn\u0105
\ni pali\u0107 tam zacz\u0119\u0142a jak jaki smok!<\/span><\/p>\n

Statuja tamuj sta\u0142a
\ntakiego mia\u0142a wa\u0142a
\ndaj Panie Bo\u017ce mnie po\u0142ow\u0119, daj, daj, daj
\na jaja mia\u0142a w worku
\nwielkim jak p\u00f3\u0142 Niujorku
\nno wreszcie ja rozumiem: to dla mnie kraj!<\/span><\/p>\n

Karier\u0119 tam zrobi\u0142a
\ndla wszystkich by\u0142a mi\u0142a
\nAmerykany te\u017c ziemniaki som, som, som
\nby\u0142a, \u017ce gdzie polaz\u0142a
\nto zawsze co\u015b znalaz\u0142a
\nznalaz\u0142a w Ameryce dla siebie dom!<\/span><\/p>\n

Scena 4<\/p>\n

(Scenogafia na poziomie europejskim. Helena, uwieszona u ramienia Nowego Jorka, odje\u017cd\u017ca z warszawskiego dworca w stron\u0119 zachodu, dystyngowanie a gryma\u015bnie kr\u0119c\u0105c nosem)<\/em><\/p>\n

Helena:
\n (nie bacz\u0105c na to, \u017ce Menel z Laosu nie mo\u017ce jej us\u0142ysze\u0107)<\/em>
\nZap\u0142acz, kiedy odjad\u0119,
\nuro\u0144 \u0142z\u0119 p\u00f3ki\u015b m\u0142ody,
\nr\u00f3\u017cne przecie\u017c w podr\u00f3\u017cy
\nczekaj\u0105 mnie niewygody.<\/p>\n

Sracz zaj\u0119ty by\u0107 mo\u017ce,
\ntwardy fotel gnie\u015b\u0107 w zadek,
\noka\u017c troch\u0119 wsp\u00f3\u0142czucia
\ni zap\u0142acz, kiedy odjad\u0119.<\/p>\n

Nowy Jork:
\n (pe\u0142en niezrozumienia dla typowo polskiego narzekactwa)<\/em>
\nWell, nie\u0142atwo s\u0142owia\u0144skiej dogodzi\u0107 dziewczynie,
\nniby chce do mnie, ale shloha yak shonshtsh w tshinie.<\/p>\n

Helena:
\n (ze znakomitym wyczuciem dramatyzmu chwili)<\/em>
\nBo ty mnie nie rozumiesz! Me serce kobiece
\ncierpi, gdy tak miotana losem jak li\u015b\u0107 lec\u0119
\nprzez kraje, kontynenty, obuwia rodzaje,
\na\u017c wszystko, co zostawiam, snem jeno si\u0119 zdaje.<\/p>\n

Nowy Jork
\n (pogubiony i z typowo ameryka\u0144skim pragmatyzmem d\u0105\u017c\u0105cy do jasnego postawienia sprawy )<\/em>
\nKr\u0119\u0107ka ju\u017c ca\u0142kiem masz od tych prze\u017cy\u0107.
\nMo\u017ce ci zwi\u0105zek ze mn\u0105 nie le\u017cy?
\nMo\u017ce by\u015b jednak wola\u0142a z tshmielem,
\nPary\u017cem, lub tym praskim Menelem…?<\/p>\n

Helena:
\n (znienacka koncyliacyjnie, ju\u017c tylko odrobin\u0119 si\u0119 kryguj\u0105c)<\/em>
\nSk\u0105d\u017ce, zwi\u0105zkowi szaleniem rada,
\ntylko mi jako\u015b niezbyt wypada
\njecha\u0107 do ciebie tak prosto z mostu…
\nPo drodze zrobi\u0107 chc\u0119 jaki\u015b post\u00f3j,
\nw Rzymie zatrzyma\u0107 zw\u0142aszcza si\u0119 przyda,
\nbo tam poprawi\u0107 musz\u0119 Norwida,
\n\u017ceby biedaczek mia\u0142 troch\u0119 z g\u00f3rki
\ni kupi\u0107 buty z w\u0119\u017cowej sk\u00f3rki.<\/p>\n

Nowy Jork:
\nNorwid w porz\u0105dku, czuj\u0119 t\u0119 spraw\u0119,
\non nie obejdzie si\u0119 bez poprawek,
\nlecz potem zaraz pruj na Manhattan,
\ngdzie szk\u0142o ju\u017c czeka i wolna chata.<\/p>\n

(Helena na chwil\u0119 rozstaje si\u0119 z Nowym Jorkiem, skacze do Rzymu i wpada jak burza do kaplicy \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki w ko\u015bciele \u015bw. Andrzeja, gdzie oskar\u017cycielsko wymierza palec w widniej\u0105cy na \u015bcianie cytat z Norwida<\/a>)<\/em><\/p>\n

Helena:
\nCzytam i nie rozumiem… Ten Norwid niecnota
\nznowu wszystko popl\u0105ta\u0142 i strasznie namota\u0142.
\nCo\u015b pisze tu, \u017ce nog\u0105 mam wst\u0119powa\u0107 bos\u0105?
\nNiedoczekanie! Pr\u0119dzej martw\u0105 mnie wynios\u0105!
\nNie po tom w cholewkarstwie bieg\u0142a niczym sprinter,
\nbym teraz mia\u0142a boso… Ej, z\u0142api\u0119 za flint\u0119!
\nTakie b\u0142\u0119dy w poezji to s\u0105 samob\u00f3je!
\nTrza by\u0107 w butach! Jak nie, to ja st\u0105d wyst\u0119puj\u0119!
\n (Poprawia grubym pisakiem „wst\u0119puje” na „wyst\u0119puje”, kupuje buty na o\u015bmiocentymetrowym obcasie i bez dalszych zw\u0142ok rzuca si\u0119 w fale Atlantyku)<\/em><\/p>\n

Akt III
\nNowy Jork
\n (Scenografia ruchoma – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 drapi\u0105ce chmury wie\u017cowce)<\/em><\/p>\n

Scena 1
\n (W podrz\u0119dnym manhatta\u0144skim hotelu siedzi przy \u015bwieczce Leonard Bernstein i trze czo\u0142o w tw\u00f3rczej m\u0119ce)<\/em><\/p>\n

Leonard Bernstein:
\nTr\u0119 i natar\u0142em sobie ju\u017c guza,
\na wci\u0105\u017c ca\u0142owa\u0107 nie chce mnie muza,
\nspirytus tak\u017ce tutaj nie lata,
\npodobno woli by\u0107 w starych \u015bwiatach,
\nzamiast inwencji po prostu kpina,
\nzero, nul, granda i popelina.
\n (przerywa, \u017ceby zapali\u0107 ostatnie cygaro, zachowane z lepszych czas\u00f3w, po czym woln\u0105 r\u0119k\u0105 kontynuuje tarcie)<\/em><\/p>\n

\u017beby\u017c co\u015b z tych m\u0105k si\u0119 wzi\u0119\u0142o!
\nNiechbym jakie\u015b stworzy\u0142 dzie\u0142o,
\ncho\u0107by drobny utw\u00f3r zbawczy,
\ncho\u0107by co\u015b jak Krzysztof Krawczyk
\nalbo drugi Krzysztof, Klenczon.
\nInni wcale si\u0119 nie m\u0119cz\u0105 –
\no, ten Bach, co w spos\u00f3b letki
\nsadzi\u0142 znane operetki,
\njakby by\u0142a to rzecz zwyk\u0142a…
\nMo\u017ce wezm\u0119 z niego przyk\u0142ad?
\nMo\u017ce wreszcie los sw\u00f3j zmieni\u0119,
\ngdy co\u015b sp\u0142odz\u0119 o Helenie?
\nJasne, my\u015bl to oczywista,
\ngdzie jest jaki librecista?<\/p>\n

zeen
\n (wskazuj\u0105c wymownie na sw\u00f3j roboczy str\u00f3j)<\/em>
\nZara, zara, czas nie zebra.
\nDaj\u017ce pan si\u0119 najpierw przebra\u0107,
\np\u0142odzi\u0107 mog\u0119 za\u015b po chwilce,
\njak ju\u017c zzuj\u0119 gumofilce.
\nA w og\u00f3le o co krzyki?
\nO co, pytam, all that jazz?
\nPisa\u0107 jakie\u015b libreciki,
\nto potrafi nawet pies.<\/p>\n

Pies:
\n (Przytakuje z wrodzon\u0105 skromno\u015bci\u0105)<\/em><\/p>\n

Leonard Bernstein
\n (z rado\u015bci wielkopa\u0144skim gestem zapala drug\u0105 \u015bwieczk\u0119)<\/em>
\nZe szcz\u0119\u015bcia dusza fika i bryka!
\nRuszy\u0142y lody! B\u0119dzie musical!
\nCzy skomponuj\u0119 go ja, czy Kurt –
\nniewa\u017cne, byle grano go furt.<\/p>\n

Scena 2<\/p>\n

Nowy Jork:
\n (Witaj\u0105c Helen\u0119, nieco che\u0142pliwie)<\/em>
\nSp\u00f3jrz, jaki pretty mam look
\ni wi\u0119kszy ni\u017c Wojski r\u00f3g,
\nwszystko jest we mnie okay,
\nwi\u0119c doce\u0144 to z \u0142aski swej.<\/p>\n

Smaczny jest \u015bled\u017a in Amerika,
\nhome mo\u017cesz mie\u0107 in Amerika,
\nwystarczy by\u0107 in Amerika,
\ncudnie jest \u017cy\u0107 in Amerika!
\n (zamiast powitalnego bukietu wr\u0119cza Helenie praktyczny prezent w postaci green card)<\/em><\/p>\n

Helena:
\n (oszo\u0142omiona i zauroczona, g\u0142aszcz\u0105c nie\u015bmia\u0142o green card)<\/em>
\nW noc i w dzie\u0144
\nty\u015b moim snem,
\ninni mog\u0105 najwy\u017cej dla ciebie by\u0107 t\u0142em,
\ngdy statui rzucasz cie\u0144,
\nkiedy \u015bpiewasz, lub milczysz niby kle\u0144,
\nty\u015b m\u00f3j, ja wiem,
\nw noc i w dzie\u0144.
\n (Robi si\u0119 tak lirycznie, \u017ce kurtyna woli zapa\u015b\u0107, zanim dojdzie do konieczno\u015bci zastosowania kodeksu Haysa)<\/em><\/p>\n

Scena 3<\/p>\n

Uliczny Grajek:
\n (z wahaniem, popatruj\u0105c spod oka na \u015bwie\u017c\u0105 imigrantk\u0119)<\/em>
\nI don’t know how to love her…<\/p>\n

Helena:
\n (przerywaj\u0105c mu z okrucie\u0144stwem \u015bwiadomej swoich praw kobiety)<\/em>
\nTeraz moja kwestia, prosz\u0119 nie przerywa\u0107!
\nO, w tym mie\u015bcie czuj\u0119, \u017cem naprawd\u0119 \u017cywa,
\nmimo t\u0142oku, spalin i ulicznych kork\u00f3w,
\nju\u017c mi\u0119t\u0119 poczu\u0142am do Nowego Jorku,
\ntu na ka\u017cdym kroku nowe s\u0105 podniety,
\nwidz\u0119 nawet moje uniwersytety…
\n (przechodzi od niechcenia przez New York University, k\u0142\u00f3c\u0105c si\u0119 zajadle z Brodskim)<\/em>
\nI widz\u0119 w rozwa\u017ca\u0144 wszelakich wyniku,
\n\u017ce winnam robot\u0119 wzi\u0105\u0107 w Nowym Dzienniku.
\n (Bierze w dwa palce robot\u0119 i ogl\u0105da j\u0105 z zainteresowaniem)<\/em><\/p>\n

Nowy Dziennik:
\n (Zamiataj\u0105c pod\u0142og\u0119 czapk\u0105 z pawim pi\u00f3rem)<\/em>
\nProsimy, prosimy nadobn\u0105 dzieweczk\u0119!
\nZaraz jej tu damy krzes\u0142o tudzie\u017c teczk\u0119,
\nstaropolskim sercem, tego, mociumpanie,
\nw jednej r\u0119ce szabla, a w drugiej r\u00f3\u017caniec,
\nscyzoryk w kieszeni, szkaplerzyk na szyi,
\nhej, nie masz jak praca dla emigracyi!<\/p>\n

Helena:
\n (podbrechtana przez nadmiar staropolszczyzny, prowokacyjnie)<\/em>
\nPoby\u0107 troch\u0119 chc\u0119 w przystani,
\npo \u017cyciowych przej\u015bciu burz,
\nale strze\u017ccie si\u0119, kochani –
\nja te\u017c mam w kieszeni n\u00f3\u017c.<\/p>\n

On czasami si\u0119 otwiera,
\nkiedy spok\u00f3j jest tu\u017c-tu\u017c,
\nzatem strze\u017ccie si\u0119, cholera,
\nbo ja mam w kieszeni n\u00f3\u017c!<\/p>\n

Nowy Dziennik
\n (spuszczaj\u0105c z tonu)<\/em>
\nNo dobrze, nie p\u00f3jdziem tak na no\u017ce ca\u0142kiem,
\nniech panienka sobie znajdzie jak\u0105\u015b dzia\u0142k\u0119
\ni j\u0105 po swojemu skutecznie uprawia,
\nniewiele przejmuj\u0105c si\u0119 pi\u00f3rami pawia.<\/p>\n

Helena:
\n (rozgl\u0105da si\u0119 po redakcji i odkrywa tam Kum\u0119)<\/em>
\n\u015awiat nie jest taki z\u0142y,
\ngdy Kuma jest drzwi w drzwi,
\nwezm\u0119 zaraz, przysi\u0105d\u0119 si\u0119 do niej,
\nkrzykn\u0119 jej „hej, tam na tratwie!”
\ntak pracowa\u0107 b\u0119dzie \u0142atwiej
\ni drinka strzelimy na koniec.<\/p>\n

Manna z nieba nam nie spadnie,
\nale jako\u015b b\u0119dzie \u0142adniej,
\nz bratni\u0105 dusz\u0105 zawsze jest ra\u017aniej.
\nPrzeczytamy wszystkie gnioty
\ni we\u017amiemy je w obroty,
\na potem sprawimy im \u0142a\u017ani\u0119.<\/p>\n

\u015awiat nie jest taki z\u0142y,
\ngdy jest w nim jakie\u015b „my”,
\nczo\u0142a stawiasz i nie tkwisz w ogonie,
\nwi\u0119c pod r\u0119k\u0119 bior\u0119 Kum\u0119
\ni skoczymy spi\u0107 si\u0119 rumem,
\na ona nie powie „nie, bo nie”.<\/p>\n

Kuma:
\nNie m\u00f3wi „nie, bo nie” i bez protestu udaje si\u0119 z Helen\u0105 na rum<\/p>\n

Scena 4<\/p>\n

Helena:
\nPe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105 jestem ju\u017c nowojorczank\u0105,
\nwiem, gdzie buty kupi\u0107, gdzie zje\u015b\u0107 ciep\u0142e danko,
\nol\u015bniewam fryzur\u0105, czaruj\u0119 wygl\u0105dem,
\nz kulturalnym ca\u0142ym spotykam si\u0119 mondem,
\nz papie\u017cem radiowe nagrywam audycje,
\nz Liv Ullmann czasami chadzam na policj\u0119,
\nAmalrik nachodzi mnie tam i z powrotem,
\nprosz\u0105c nieustannie, bym nie spa\u0142a z Kottem,
\nSinger si\u0119 co par\u0119 dzionk\u00f3w przypomina,
\n\u017cebym napisa\u0142a o kim\u015b tam z Lublina…
\nTutaj kalendarzyk mam – o, patrzcie, prosz\u0119:
\npojutrze mam kr\u00f3tko widzie\u0107 si\u0119 z Mi\u0142oszem,
\npotem Dario Fo mnie zaprasza na lanczyk,
\npo nim Barysznikow chce dla mnie zata\u0144czy\u0107,
\njeszcze Basia Johnson… ale to przechera,
\nod niej telefon\u00f3w nawet nie odbieram.
\nA teraz zak\u0142adam drogie, czarne dessous,
\nbo mam date ze znanym rekinem biznesu.<\/p>\n

Ch\u00f3r Bia\u0142ych Rosjan
\n (ostrzegawczo brzd\u0105kaj\u0105c na ba\u0142a\u0142ajkach)<\/em>
\nOj, lepiej ty jed\u017a tisze, lepiej nie ku\u015b losu,
\nbo los na ciebie zawsze znajdzie jaki\u015b spos\u00f3b,
\ni znienacka ci taki wredny wytnie numer,
\n\u017ce j\u0119kniesz tylko z cicha: on gra ze mn\u0105 w gum\u0119.<\/p>\n

Helena:
\n (mokn\u0105c przera\u017aliwie na zadeszczonej ulicy)<\/em>
\nUm\u00f3wi\u0142am si\u0119 dzisiaj z rekinem,
\ncocktail w planie by\u0142, sza\u0142 cia\u0142,
\na tu stercz\u0119 samotna pod kinem,
\nbo nie raczy\u0142 przyj\u015b\u0107 ten wa\u0142.
\n (stepuje dla rozgrzewki)<\/em><\/p>\n

Dr\u017c\u0105c z zimna \u015bpiewam w deszcz,
\nbo ola\u0142 mnie ten leszcz,
\nbo mo\u017ce z sekretark\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bnie zakleszcz-
\ny\u0142, gdy mokn\u0119 tu,
\nw mym czarnym dessous,
\ni ta\u0144cz\u0119 bezradnie w taki deszcz.<\/p>\n

Rekin z Wall Street:
\n (z zach\u0142annym b\u0142yskiem w nieczu\u0142ym oku)<\/em>
\nCo mi tam kobiece czary,
\nrandki i mi\u0142osne sny,
\ndla mnie licz\u0105 si\u0119 dolary,
\ndolce vita daj\u0105 mi.<\/p>\n

Jam najdrapie\u017cniejsza z ryb,
\ndo mnie, dolu\u015b, cip, cip, cip.<\/p>\n

Helena:
\n (ura\u017cona do g\u0142\u0119bi)<\/em>
\nNaruszono moje idea\u0142y,
\nmoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 wiar\u0119 w uczu\u0107 moc,
\nTaki wiecz\u00f3r mia\u0142 dzi\u015b by\u0107 wspania\u0142y
\ni kto go tak schrzani\u0142? Zwyk\u0142y poc!
\nNaruszono mi cz\u0142owieka prawa,
\nkonstytucj\u0119, wolno\u015b\u0107, itede.
\nTutaj dla mnie ko\u0144czy si\u0119 zabawa –
\nNowy Jorku, ju\u017c nie kocham ci\u0119!<\/p>\n

Londek:
\n (podst\u0119pnie wkrada si\u0119 zza kulis, wietrz\u0105c swoj\u0105 szans\u0119)<\/em>
\nPo c\u00f3\u017c b\u0119dziesz oczy wyp\u0142akiwa\u0107 tu?
\nJa ci raj otworz\u0119, z obuwiem od Choo.<\/p>\n

Helena:
\n (z niebywa\u0142\u0105 dystynkcj\u0105 balansuj\u0105c popo\u0142udniow\u0105 cup of tea)<\/em>
\nI’m coming, my dear.
\n (Na wszelki wypadek nabywa u Blahnika szpilki na dziesi\u0119ciocentymetrowym obcasie i chwiej\u0105c si\u0119 seksownie pod\u0105\u017ca za Londkiem na lotnisko)<\/em><\/p>\n

Helena:<\/span>
\n Siedzieli\u015bmy jak w kinie
\nna dachu przy kominie
\ni na tym dachu kiedy\u015b roz\u0142o\u017cy\u0142e\u015b koc
\na p\u00f3\u017aniej w z\u0119by da\u0142e\u015b
\ni precz i\u015b\u0107 mi kaza\u0142e\u015b
\nto gdzie mi z takim wa\u0142em tam sp\u0119dza\u0107 noc<\/span><\/p>\n

Bo damy w pewnym wieku
\nwiedz\u0105, co tkwi w cz\u0142owieku
\npotrafi\u0105 to wydoby\u0107 na wierzch raz, dwa, trzy
\njak chcesz z tego skorzysta\u0107
\nto musisz na to przysta\u0107
\n\u017ce mnie tak\u017ce zapewnisz wspania\u0142e sny<\/span><\/p>\n

Faceci to \u0142achudry
\ntrzeba z nimi na udry
\ndobroci\u0105 nic nie wsk\u00f3rasz, ano cho\u0107by\u015b p\u0119k\u0142
\noni nic nie kumaj\u0105
\nbo ma\u0142o m\u00f3zgu maj\u0105
\nmy\u015bl\u0105, \u017ce w jajach maj\u0105 sw\u00f3j ca\u0142y wdzi\u0119k<\/span><\/p>\n

Mia\u0142am ci ja jednego
\nto jasne, \u017ce lebiega
\nz pocz\u0105tku to si\u0119 stara\u0142 jak Harrison Ford
\nlecz gdzie\u015b ju\u017c po miesi\u0105cu
\nwyda\u0142o si\u0119 niechc\u0105cy
\nna boku musia\u0142 \u017cywi\u0107 ju\u017c dziesi\u0119\u0107 mord<\/span><\/p>\n

Wi\u0119c spok\u00f3j sobie da\u0142am
\n\u017cadnego nie chc\u0119 wa\u0142a
\nna jedn\u0105 noc to wezm\u0119 niech ukoi mnie
\na rano precz wyganiam
\ni zn\u00f3w innego drania
\nczasem te\u017c do sprz\u0105tania, gdy nie jest \u017ale\u2026<\/span><\/p>\n

Akt IV
\nLondek
\n (Scenografia prosta – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 Londek z przyleg\u0142o\u015bciami)<\/em><\/p>\n

Scena 1
\n (Helena w charakterze groupie twardo wystaje pod oknem domu Dickensa, nie zwa\u017caj\u0105c na mg\u0142\u0119 g\u0119st\u0105 jak angielska flegma)<\/em><\/p>\n

Helena:
\nJu\u017c w dzieci\u0144stwie mym by\u0142e\u015b ze mn\u0105 wci\u0105\u017c,
\ni cho\u0107 w duszy gra\u0142o mi „do niego d\u0105\u017c”,
\nnie my\u015bla\u0142am, \u017ce
\nstan\u0119, kurza twarz,
\nna ulicy, gdzie okno swe masz.<\/p>\n

Ten z og\u00f3rkiem chleb by\u0142 na twoj\u0105 cze\u015b\u0107,
\nja go jad\u0142am, cho\u0107 nikt inny nie chcia\u0142 je\u015b\u0107.
\nB\u0119d\u0119 sta\u0142a tu,
\na\u017c znak jaki\u015b dasz,
\nna ulicy, gdzie okno swe masz.<\/p>\n

Dickens
\n (Wskutek wieku ju\u017c troch\u0119 zdziecinnia\u0142y, wychyla si\u0119 przez okno i domaga si\u0119 namolnie )<\/em>
\nCzy przywioz\u0142a\u015b mi yellow submarine,
\nyellow submarine,
\nyellow submarine?<\/p>\n

Jak nie, to wracaj sobie do Chin,
\nlub zr\u00f3b dobry czyn,
\ndaj mi chocia\u017c gin.<\/p>\n

Helena:
\n (z niegasn\u0105cym uczuciem)<\/em>
\nBiedny staruszek, wszystko mu si\u0119 pl\u0105cze,
\nlecz ja uwielbia\u0107 go nigdy nie sko\u0144cz\u0119.<\/p>\n

Przeta\u0144czy\u0107 mog\u0142abym
\np\u00f3\u0142 nocy nawet z nim,
\nbym za nim posz\u0142a w dym.
\nBym mu odda\u0142a z\u0105b,
\ni Bartka (to jest d\u0105b),
\ni mych pogl\u0105d\u00f3w zr\u0105b.<\/p>\n

Czyta\u0142abym go od czerwca do maja,
\nwo\u0142a\u0142abym g\u0142o\u015bno Heep, Heep, Uriah!<\/p>\n

I cho\u0107by da\u0142 mi w dzi\u00f3b,
\nja piek\u0142abym mu dr\u00f3b,
\nszepcz\u0105c: ach, r\u00f3b mi dobrze, r\u00f3b!<\/p>\n

Dickens
\n (przypominaj\u0105c sobie nagle, \u017ce jest Wielkim Pisarzem)<\/em>
\nIt’s been a hard day’s night,
\npisz\u0105c zmacha\u0142em si\u0119 jak pies,
\nprzyjd\u017a jutro zn\u00f3w, all right?
\nMo\u017ce ci wtedy powiem yes.
\nC\u00f3\u017c, wielbicielek mam moc,
\na taka kr\u00f3tka jest noc,
\nwi\u0119c id\u017a ju\u017c, miej ten gest, okey?<\/p>\n

Helena
\n (z nietypow\u0105 dla niej uleg\u0142o\u015bci\u0105)<\/em>
\nNo jasne, Mistrzu, nie musi by\u0107 dzisiaj.
\nTo ja na razie skocz\u0119 do Bibisia.<\/p>\n

Helena:<\/span>
\n Declen ,
\nja si\u0119 w\u015bciekn\u0119,
\ngdy zobacz\u0119 jeszcze raz, to przekln\u0119
\njak m\u00f3j piecyk nie zadzia\u0142a
\nnie umyj\u0119 swego cia\u0142a
\nto my razem z Mordechajem
\nwyprawimy ci\u0119 do raju\u2026
\nDeclen,
\nb\u0119dziesz w piekle
\nrz\u0105d szykuje ju\u017c na ciebie dekret
\nkiedy nie ma ciep\u0142ej wody
\nto na widok mej urody
\ns\u0142o\u0144ce znika zawiedzione
\na ja ca\u0142a \u017c\u0105dz\u0105 p\u0142on\u0119
\nDeclen,
\nci\u0119 usiekn\u0119!
\nJu\u017c siekiera naostrzona
\nna mym progu n\u0119dznie skonasz
\ndaj\u0119 ci ostatni\u0105 szans\u0119
\npiecyk napraw przed kwadransem
\nDeclen!<\/span><\/p>\n

Scena 2
\n (W redakcji Bibisia. Helena z w\u015bciek\u0142o\u015bci\u0105 i rozpacz\u0105 wali w mikrofon, kt\u00f3ry nie daje \u017cadnych oznak \u017cycia)<\/em><\/p>\n

Helena:
\nJa musz\u0119! Tam na mnie czekaj\u0105,
\nmych s\u0142\u00f3w jak szampana spragnieni,
\na technik zn\u00f3w zwia\u0142 niczym zaj\u0105c
\ni pewnie si\u0119 gzi gdzie\u015b tam w sieni.
\nO, znam ja rzemios\u0142o tutejsze,
\nnie zamkn\u0119 na jego stan oczek,
\npochwa\u0142y mu nie dam najmniejszej…
\nCholera, ju\u017c lampka migocze!
\nJu\u017c pora na d\u017awi\u0119ki Big Bena,
\nkomentarz… Nie mog\u0119 da\u0107 cia\u0142a,
\nza du\u017ca to by\u0142aby cena,
\nbo s\u0142ucha\u0107 mnie chce Polska ca\u0142a.
\nNa my\u015bl o komuny wybrykach
\ngwa\u0142towny przechodzi dreszcz a\u017c mi\u0119,
\na przecie\u017c bez mego dziennika
\nna wieki kraj b\u0119dzie tkwi\u0142 w jarzmie.<\/p>\n

Bibi\u015b
\n (spokojnie i z niewzruszon\u0105 logik\u0105)<\/em>
\nGdy moc s\u0142\u00f3w tak wielka, to – do stu pieron\u00f3w –
\nus\u0142ysz\u0105 ci\u0119 w Polsce i bez mikrofonu.<\/p>\n

Helena
\n (z wyrzutem)<\/em>
\nTobie si\u0119 wydaje, \u017ce wszystko tak g\u0142adko…
\nZawsze mo\u017ce zdarzy\u0107 si\u0119 wpadka za wpadk\u0105.
\nCzego si\u0119 napatrz\u0119 w radiowej redakcji!
\nTo jest czasem lepsze ni\u017ali kino akcji,
\nsiedzisz sobie tutaj, ton\u0105c w marze\u0144 toni,
\ni nie wiesz, \u017ce jeste\u015b od dawna na fonii,
\nalbo nagle dorwie ci\u0119 kulszowa tu rwa
\ni z wielkiego b\u00f3lu rykniesz sobie „kurrrr….<\/p>\n

Technik:
\nMikrofon ju\u017c dzia\u0142a.<\/p>\n

(Helena zaczyna si\u0119 d\u0142awi\u0107 z przera\u017cenia. Bibi\u015b z rozmachem wali j\u0105 w plecy w\u0142oszczyzn\u0105, pod\u015bpiewuj\u0105c przy tym dziarsko)<\/em>
\nBibi\u015b:
\nLa donna \u00e8 mobile,
\nznaczy – si\u0119 rusza,
\nod noska buta,
\ndo kapelusza.<\/p>\n

A jak tak skika
\nod st\u00f3p po szyj\u0119,
\nznaczy – podwiiiiiiika
\nna pewno \u017cyje!<\/p>\n

Helena
\n (uspokojona pewno\u015bci\u0105 Bibisia szybko wraca do siebie i do aktualnego tematu)<\/em>
\nDrodzy pa\u0144stwo, przedstawiam dzisiejszego go\u015bcia,
\njest to Kot o niezwyk\u0142ych doprawdy zdolno\u015bciach:
\ngdy dziennikarz audycj\u0119 zanadto partaczy,
\non przemy\u015blnie odwraca uwag\u0119 s\u0142uchaczy
\n (do Kota)<\/em>
\nNo, poka\u017c kotku, poka\u017c kt\u00f3r\u0105\u015b ze swych sztuczek,
\nmo\u017ce ja si\u0119 jej tak\u017ce od ciebie naucz\u0119.<\/p>\n

Kot
\n (w\u0142azi na karnisz i balansuje na nim, odwracaj\u0105c na chwil\u0119 uwag\u0119 s\u0142uchaczy)<\/em><\/p>\n

Helena
\n (zachwycona, bij\u0105c brawo)<\/em>
\nWspaniale, bravissimo, co za wielki talent!
\nGdyby\u017c hydraulicy mieli to morale
\npracy, gdyby\u017c im chcia\u0142o si\u0119 jak temu Kotu,
\nnie zwa\u0142abym ich mianem diabelskiego miotu.
\nNawiasem m\u00f3wi\u0105c, b\u0142\u0119dnie twierdzi pewien lewak,
\n\u017ce si\u0119 w Zag\u0142\u0119biu Ruhry ludziom nie przelewa,
\nbowiem dozna\u0142am tego na swej w\u0142asnej sk\u00f3rze,
\n\u017ce literalnie zawsze co\u015b tam chlupie w Ruhrze.
\nA teraz przechodzimy do kwestii kultury:
\nw Pary\u017cu s\u0105 podobno kolorowe rury,
\nartystycznie wygi\u0119te i pomalowane,
\ntymczasem u nas rury… Wiadomo – zatkane.
\nI jeszcze co\u015b z historii, tylko niech policz\u0119…
\nile to lat trzymali si\u0119 Rurykowicze?<\/p>\n

Ch\u00f3r Bia\u0142ych Rosjan
\n (z\u0142owr\u00f3\u017cbnie)<\/em>
\nZ b\u00f3lem obwieszczamy \u015bwiatu:
\nnad Helen\u0105 wisi Fatum
\nz rur nie wyjdzie, jak si\u0119 zdaje,
\nmimo naszych ba\u0142a\u0142ajek.<\/p>\n

Helena
\n (nadludzkim wysi\u0142kiem wydostaje si\u0119 z rur i pokazuje Fatum gest Kozakiewicza)<\/em><\/p>\n

S\u0142uchacze:
\n (euforycznie)<\/em>
\nMamma mia!
\nProgram tak ciekawy,
\ntak, tak,
\n\u017cywi nas i broni.
\nMamma mia!
\nW smak s\u0105 nam te sprawy,
\nw smak, w smak,
\nm\u00f3w\u017ce jeszcze o nich!
\nWal zawsze z rury grubej,
\nmiej nieugi\u0119t\u0105 tub\u0119,
\ntak, tak!
\nWszak jest nudne \u017cycie bez drak.
\n (Odstawiaj\u0105 szybki numerek baletowy, korzystaj\u0105c z tego, \u017ce w Bibisiu nie ma cenzury)<\/em><\/p>\n

So we say:
\nDzi\u0119ki za tak du\u017cy
\ntemat\u00f3w zas\u00f3b,
\nza ten szyk i stuk obcas\u00f3w.
\nCzas nam si\u0119 nie d\u0142u\u017cy,
\ngdy m\u00f3wi Helena Sz.,
\nnie \u015bredni te\u017c,
\nbo ogie\u0144 jest w s\u0142owach jej, \u017ce ho-ho,
\nso we say –
\nnawet g\u0142upi mu\u017cyk
\npowinien wyczu\u0107 to.<\/p>\n

Kot:
\n (widz\u0105c, \u017ce tym razem sztuczka mu nie wysz\u0142a, zawiedziony z\u0142azi z karnisza)<\/em><\/p>\n

Helena:<\/span>
\n Gdzie\u015b daleko zostawi\u0142am swoje dobre strony
\ni w marzeniach wracam do nich dzi\u015b
\nw Peerelu cz\u0142owiek by\u0142 tak dobrze u\u0142o\u017cony
\nczemu\u017c na obczy\u017anie sta\u0142 si\u0119 z\u0142ym
\nOh girl,
\nGirl..
\nMo\u017ce w Tower mnie nie zamkn\u0105, chocia\u017c troch\u0119 szkoda
\nbo to pow\u00f3d by do s\u0142awy by\u0142
\nco z cz\u0142owiekiem robi wredna angielska pogoda
\nnajpi\u0119kniejszy owoc by w niej zgni\u0142
\nOh girl,
\nGirl\u2026
\nWiem ju\u017c, wst\u0105pi\u0119 do klasztoru
\nby przep\u0119dzi\u0107 swoje zmory
\nwszystkie!
\nJu\u017c nie przyjdzie mi do g\u0142owy
\nwstyd sw\u00f3j ukry\u0107 za figowym
\nlistkiem!
\nOh girl,
\nGirl\u2026
\nJestem piln\u0105 uczennic\u0105 siostry prze\u0142o\u017conej
\nkrzy\u017cem przez dzie\u0144 ca\u0142y le\u017c\u0119 i
\ns\u0142ucham nauk a powoli mam ju\u017c dosy\u0107 onych
\ns\u0142\u00f3w sk\u0105panych w bezsensownej krwi
\nOh girl,
\nGirl\u2026
\nLepiej wr\u00f3ce ju\u017c do domu, gdzie w siebie zw\u0105tpi\u0142am
\ntam ju\u017c wszystko b\u0119d\u0119 mog\u0142a znie\u015b\u0107
\nby \u015bwiat l\u017cej mia\u0142 ze mn\u0105, b\u0119d\u0119 teraz si\u0119 g\u0142odzi\u0142a
\nm\u00f3j Mordechaj mo\u017ce za mnie je\u015b\u0107
\nOh girl,
\nGirl\u2026
\nSi\u00f3dme s\u0142onko si\u0119 ju\u017c skry\u0142o
\ni na wadze mnie uby\u0142o
\nwreszcie!
\nJeszcze miesi\u0105c jeden ca\u0142y
\ni wypadn\u0105 wszystkim ga\u0142y
\nw mie\u015bcie!<\/span><\/p>\n

\u015awiat pi\u0119knieje kiedy nagle zdajesz sobie spraw\u0119
\nco naprawd\u0119 w \u017cyciu wa\u017cne jest
\nwiar\u0119 w siebie trzeba stawia\u0107 ponad misk\u0119 strawy
\nwida\u0107 by\u0142 potrzebny mi ten test
\nOh girl…<\/span><\/p>\n

Scena 3
\n (W mieszkaniu Heleny. Kot Mordechaj le\u017cy rozwalony na mozaikowym stole i coraz bardziej ostentacyjnie okazuje zniecierpliwienie)<\/em><\/p>\n

Kot Mordechaj:
\nKiedym koci\u0119ciem drobnym by\u0142,
\nw\u0142o\u017cy\u0142 kto\u015b marchew do miski mej.
\nEfekt by\u0142 straszny – opad\u0142em z si\u0142,
\nzacz\u0105\u0142em w\u0105cha\u0107 klej.<\/p>\n

Dzi\u015b ca\u0142kiem spory ze mnie Kot,
\nznam \u017cycie, wiem ju\u017c, jak trzeba gra\u0107 –
\npersonel my\u015bl m\u0105 \u0142apa\u0107 ma w lot
\ni \u017cer uczciwy da\u0107.<\/p>\n

Chc\u0119 sera, sera,
\nzjem tak\u017ce ba\u017canty dwa,
\nbo w brzuchu co\u015b marsza gra,
\nchc\u0119 sera, sera!<\/p>\n

Helena:
\n (r\u00f3wnie zniecierpliwiona)<\/em>
\nNie m\u0119cz, kotek, bo jestem zaj\u0119ta nad miar\u0119,
\nusi\u0142uj\u0119 doj\u015b\u0107 w\u0142a\u015bnie do \u0142adu z zegarem.
\nTen oszust opowiada niestworzone baje
\ni sprawia, \u017ce czas leci szybciej, ni\u017c si\u0119 zdaje.<\/p>\n

Kot Mordechaj:
\n (nie zamierza ust\u0105pi\u0107, ale pr\u00f3buje wzi\u0105\u0107 Helen\u0119 pod narodowy w\u0142os)<\/em>
\nSzumi jod\u0142a gdzie\u015b podniebna,
\nszumi sobie w tle,
\nmnie w\u0142oszczyzna niepotrzebna,
\nja kie\u0142basy chc\u0119.<\/p>\n

Nie zjem pora ni kapusty,
\nmarzy mi si\u0119 boczek t\u0142usty,
\noj Helena, kup go w mie\u015bcie,
\nrusz\u017ce si\u0119, nie st\u00f3j!
\nOj Helena, daj \u017cre\u0107 wreszcie,
\npersonelu m\u00f3j!<\/p>\n

Helena:
\n (rzucaj\u0105c w Mordechaja popielniczk\u0105)<\/em>
\nPodczas gdy ja \u015bwiat zbawiam, ty tylko o \u017carciu!
\nNo, naprawd\u0119, potworny jest z ciebie uparciuch,
\nchwilami kocha\u0107 ciebie nie mog\u0119, nie mog\u0119!
\nOdczep si\u0119, bo postrasz\u0119 kocim psychologiem.<\/p>\n

Kot Mordechaj:
\n (wywraca oczami z min\u0105 co-ja-z-ni\u0105-mam)<\/em>
\nJak nie \u017cr\u0119, to si\u0119 strasznie nudz\u0119, moja droga.<\/p>\n

Helena:
\nTo zajmij si\u0119 czym\u015b s\u0142usznym. Id\u017a, popisz na blogach,
\nporozstawiaj po k\u0105tach towarzystwo liczne,
\na potem dla odmiany daj wstawki liryczne,
\np\u0142omiennym rzu\u0107 apelem, przytocz anegdot\u0119,
\nby na kolana wszyscy padali przed Kotem.
\nJa ci m\u00f3wi\u0119, to niesie przyjemno\u015bci spore
\ni chwilami jest lepsze ni\u017c miska z kawiorem.<\/p>\n

Kot Mordechaj:
\n (ignoruj\u0105c dobre rady zaczyna ta\u0144czy\u0107 na stole kankana)<\/em>
\nAch sp\u00f3jrz, jak mi stercz\u0105 \u017cebra,
\njak mnie trz\u0119sie febra,
\nnie, nie z ch\u0142odu, tylko z g\u0142odu.<\/p>\n

Patrz, jakie chude n\u00f3\u017cki,
\nbrzuszek jak u muszki,
\ngdzie ten ba\u017cant, gdzie?<\/p>\n

Helena:
\n (na stronie)<\/em>
\nJu\u017c dawno rozprawi\u0142abym si\u0119 z tym lebieg\u0105,
\ngdyby nie by\u0142, paskudnik, moim alter ego,
\nbo z innymi wygrywa\u0107 to \u017cadne mecyje,
\nlecz z sob\u0105… nie uda\u0142o si\u0119, jak d\u0142ugo \u017cyj\u0119.<\/p>\n

Kot Mordechaj:
\n (ignoruj\u0105c strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci Heleny)<\/em>
\nChyba weszli\u015bmy w klincz,
\njej lub mnie grozi lincz
\ni niewa\u017cne, jaka jest przyczyna.<\/p>\n

By dramatu si\u0119 ni\u0107
\nprz\u0119d\u0142a, musi tu by\u0107
\nco\u015b w rodzaju deus ex machina.<\/p>\n

Scena 4
\n (Rozlega si\u0119 walenie w drzwi i okrzyk „otwiera\u0107, Brama Grodzka!”. Helena otwiera drzwi, przez kt\u00f3re wpada uzbrojony w sprz\u0119t do nagrywania Wywiadowca)<\/em><\/p>\n

Wywiadowca:
\n (Bez zb\u0119dnych ceregieli przyst\u0119puj\u0105c do rzeczy)<\/em>
\nHelka, Helka, pami\u0119tasz
\n\u017cyciorys sw\u00f3j?
\nChc\u0119 go nagra\u0107, by nie poszed\u0142 w las.
\nDawniej mia\u0142bym no\u017cyczki i ta\u015bmy zw\u00f3j,
\nale dzi\u015b digitalny jest czas.<\/p>\n

Niech si\u0119 wnuk cieszy p\u00f3\u017any,
\nniech spraw\u0119 zna,
\nza detalem niech nie goni sam,
\nja mu wszystko podsun\u0119,
\nu\u0142atwi\u0119 do cna
\ni do netu mu wstawi\u0119 ten kram.<\/p>\n

Dany mu b\u0119dzie
\nmateria\u0142 zacny,
\nco nie wyczerpie
\nsi\u0119 i za sto lat.<\/p>\n

Helka, Helka, nawijaj,
\njak by\u0142o m\u00f3w,
\nsi\u0119 nie spinaj, wrzu\u0107 na pe\u0142ny luz.
\nWschodzi\u0142 b\u0119dzie nad Londkiem ksi\u0119\u017cyca n\u00f3w,
\na ja b\u0119d\u0119 utrwala\u0142 i szlus.<\/p>\n

Helena:
\n (Chwilowo w z\u0142agodnia\u0142ym nastroju)<\/em>
\nDawnych zdarze\u0144 czar
\ntchnie ze wszystkich szpar
\ntu motylek, tu \u0107ma,
\njak to wszystko na j\u0119zyk si\u0119 pcha.<\/p>\n

Gdyby jeszcze raz
\nkto\u015b na wywiad wlaz\u0142,
\nkielich wspomnie\u0144 mych
\nb\u0119dzie pi\u0142 do dna,
\nbo Szeherezada… no, to ja.<\/p>\n

(Wyjmuje parasolk\u0119 i puszcza j\u0105 w ruch wirowy)<\/em>
\nBy\u0142am ju\u017c w Cherbourgu,
\nw Tokio oraz w Li\u00e8ge
\ni w og\u00f3le w tylu
\nmiejscach, \u017ce o \u017cesz,
\ngdzie pustyni piaski,
\ngdzie sp\u0119kana kra –
\ni tam jestem wci\u0105\u017c,
\nbo pami\u0119\u0107 trwa.<\/p>\n

Wywiadowca:
\nAle mi si\u0119 trafi\u0142a wywiadowcza gratka,
\njak poka\u017c\u0119 szefowi, to go chyba zatka.
\nJedno jeszcze pytanie po g\u0142owie mi chodzi:
\nsk\u0105d relacji tych strumie\u0144 tak hojny nad podziw?<\/p>\n

Helena:
\n (zamy\u015bla si\u0119 i pr\u00f3buje udzieli\u0107 uczciwej odpowiedzi)<\/em>
\nKiedy\u015b by\u0142am w starym m\u0142ynie,
\ntrzeszcza\u0142, skrzypia\u0142… nagle my\u015bl
\nmnie dopad\u0142a, kt\u00f3r\u0105 mog\u0119
\nsi\u0119 podzieli\u0107 z wami dzi\u015b:
\nkiedy\u015b ka\u017cde z naszych wciele\u0144,
\nca\u0142o\u015b\u0107 zysk\u00f3w, ca\u0142o\u015b\u0107 strat,
\nbezlitosny wiatrak zmiele
\ni spr\u00f3buje zatrze\u0107 \u015blad.<\/p>\n

\u017bycie minie, ka\u017cdy wie,
\nopowiedzie\u0107 trzeba je.<\/p>\n

Kot Mordechaj:
\n (uznaj\u0105c, \u017ce atmosfera zrobi\u0142a si\u0119 zbyt sieriozna i zirytowany tym, \u017ce ju\u017c zbyt d\u0142ugo nikt na niego nie zwraca uwagi)<\/em>
\nZabi\u0142em byka, c\u00f3\u017c to dla mnie byk.
\nTeraz pobrykam –
\nbryku, bryku, bryk.<\/p>\n

Zabi\u0142em s\u0142onia, chocia\u017c by\u0142 na schwa\u0142.
\nJu\u017c ka\u017cdy ponia\u0142,
\ncom powiedzie\u0107 chcia\u0142?
\nMiau!<\/p>\n

Helena:
\n (Macha na wszystko r\u0119k\u0105, nalewa sobie whisky, zdejmije stilettos od Choo na dwunastocentymetrowych obcasach i wyk\u0142ada si\u0119 na sofie w pozie wypoczynkowej)<\/em><\/p>\n

Londek:
\n (na marginesie, z du\u017cym zadowoleniem)<\/em>
\nChyba si\u0119 jej znudzi\u0142o po \u015bwiecie ganianie,
\nmam wra\u017cenie, \u017ce ze mn\u0105 na dobre zostanie,
\nobej\u015b\u0107 si\u0119 nie potrafi ju\u017c bez moich scones\u00f3w.
\nWygra\u0142em! Z tej okazji zanuc\u0119 co\u015b Stones\u00f3w.
\n (siada w k\u0105cie, w fotelu typu chesterfield z zielonej sk\u00f3ry i nuci pod nosem Satisfaction)<\/em><\/p>\n

Ch\u00f3r Bia\u0142ych Rosjan:
\n (z proroczym za\u015bpiewem)<\/em>
\nPrzewiduj\u0105c, \u017ce wkr\u00f3tce b\u0119dzie kaniec bajki,
\nna drzewach zawiesimy nasze ba\u0142a\u0142ajki.
\n (Wieszaj\u0105 ba\u0142a\u0142ajki na drzewach, wyci\u0105gaj\u0105 og\u00f3rki ma\u0142osolne i niespiesznie zakanszaj\u0105. Wchodzi Pani Dochodz\u0105ca i \u0142apie si\u0119 za g\u0142ow\u0119 na widok krajobrazu po bitwie)<\/em><\/p>\n

Pani Dochodz\u0105ca:
\n (gro\u017anie wywijaj\u0105c miot\u0142\u0105)<\/em>
\nChyba rzuc\u0119 miot\u0142\u0119, z\u0142api\u0119 za jatagan,
\nale\u017c, rozb\u00f3jniki, zrobili ba\u0142agan!
\nRozrzucili wszystko bez \u0142adu i sk\u0142adu –
\nprosz\u0119 si\u0119 tym zaj\u0105\u0107, prosz\u0119 kontrwywiadu!<\/p>\n

Wywiadowca:
\nWywiad czy kontrwywiad,
\nMI czy razwiedka,
\nSzekspir, czy krymina\u0142, czy kuzynka Mietka –
\nkiedy si\u0119 Heleny s\u0142ucha opowie\u015bci,
\nw nich si\u0119 jako\u015b sk\u0142adnie ten ba\u0142agan mie\u015bci.<\/p>\n

Helena:
\n (Zrywa si\u0119 z sofy i wpycha si\u0119 przed Wywiadowc\u0119, \u017ceby bezwzgl\u0119dnie mie\u0107 ostatnie s\u0142owo)<\/em>
\nPrzez \u017cycie prowadzi\u0142a mnie rozumna r\u0119ka
\nmaksymy na k\u0142opoty najlepszej: nie p\u0119kaj!
\nDzi\u015b, przez musicalowe dzieje moich grzech\u00f3w,
\njednak nie wytrzyma\u0142am i p\u0119k\u0142am ze \u015bmiechu,
\nlecz cho\u0107 p\u0119kni\u0119ta, \u015bpiewam: c\u00f3\u017c damie maksyma,
\ngrunt, \u017cem jest w musicalu, nawet jak mnie ni ma.<\/p>\n

KONIEC<\/p>\n

Epilog Dory:<\/span>
\n Pani Doch.:
\n<\/span>(bior\u0105c si\u0119 pod boki i upuszczaj\u0105c rur\u0119 od odkurzacza)<\/em>:<\/span>
\n Musical o pani Helence!
\nCzy mo\u017cna tu doda\u0107 co\u015b wi\u0119cej?
\nI czy mo\u017ce prawd\u0105 te\u017c jest,
\n\u017be czarny napisa\u0142 go Pies,
\nCo talent ma z bo\u017cej \u0142aski,
\nNie to co ten\u2026 hm\u2026 Lutos\u0142aski?<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

P\u0118K\u0141A HELENA czyli Wiatraki jej wspomnie\u0144 Uwaga techniczna: tw\u00f3rczy wk\u0142ad P.T. Blogownictwa w dzie\u0142o zosta\u0142 wyr\u00f3\u017cniony kolorem niebieskim. Akt I Scena 1 Syberia (scenografia prosta – jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107 \u015bniegi, a na ich tle pojedyncze bia\u0142e nied\u017awiedzie. Na scen\u0119 wchodzi zaspany Czukcza, przeciera oczy i \u015bpiewa \u0142amanym rosyjskim) Czukcza: Nie ujez\u017caj ty go\u0142ubczica, bez ciebie skuczno b\u0119dzie tu, ju\u017c si\u0119 nie b\u0119dzie kim zachwyca\u0107, ani przynosi\u0107 komu bzu. Ska\u017ci ty mnie, ska\u017ci ty mnie, czto liubisz mienia, czto liuuuu…. Helena: (z okrucie\u0144stwem kilkulatki przerywaj\u0105c pie\u015b\u0144) Co si\u0119 u\u017cera\u0107 mam z tym dziadem, w\u0142a\u015bnie \u017ce wezm\u0119 i odjad\u0119, ju\u017cem od ziemi […]<\/p>\n","protected":false},"author":274,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1551","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1551","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/274"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1551"}],"version-history":[{"count":22,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1551\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1567,"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1551\/revisions\/1567"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog-bobika.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1551"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}